ΆλλαΣχετικά άρθρα
Πριν από λίγο καιρό το σχέδιο του Τραμπ για το 2024 για «αντι-γουοκική» παγκόσμια εξέγερση έμοιαζε με έναν οδικό χάρτη για τους απανταχού λαϊκιστές. Όχι πια
Ο Ντόναλντ Τραμπ υποτίθεται ότι θα κατέστρεφε το κεντρώο κατεστημένο με μια λαϊκιστική, «αντι-γουοκική» παγκόσμια εξέγερση. Αλλά η επιθετική δεύτερη προεδρία του μπορεί να φέρει ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα, αναφέρει σε ανάλυσή του το CNN.
Πολλές δυτικές δημοκρατίες αντιμετωπίζουν τα ίδια δυσεπίλυτα πολιτικά ζητήματα που οδήγησαν τον Τραμπ στη θεαματική εκλογική του επιστροφή, συμπεριλαμβανομένων των υψηλών τιμών, των κρίσεων στην αγορά κατοικίας και των δυσκολιών στον έλεγχο των συνόρων τους.
Έτσι, πριν από λίγο καιρό, το σχέδιο του Τραμπ για το 2024 έμοιαζε με έναν οδικό χάρτη για τους απανταχού λαϊκιστές. Αλλά οι υφαρπαγές εξουσίας, οι επιθέσεις του σε συμμάχους των ΗΠΑ και οι δασμολογικοί πόλεμοι έχουν προκαλέσει γρήγορα δυσαρέσκεια. Οι ξένοι μπορεί να είναι κυνικοί απέναντι στους δικούς τους ηγέτες, αλλά πολλοί κοιτάζουν τους Αμερικανούς και σκέφτονται: «Δεν θέλουμε αυτό που έχετε».
Μαρκ Κάρνεϊ
Γι’ αυτό ο Μαρκ Κάρνεϊ είναι σήμερα πρωθυπουργός του Καναδά.
Ο Κάρνεϊ πανηγυρίζει μια εκπληκτική εκλογική νίκη, αφού βρήκε το κόμμα του, τους Φιλελεύθερους, να υπολείπονται των αντιπάλων τους με 25 μονάδες πριν από μερικούς μήνες. Αλλά δεν θα βρισκόταν καν στην πολιτική αν δεν υπήρχε ο Τραμπ, του οποίου οι απαιτήσεις ο Καναδάς να γίνει η… 51η πολιτεία των ΗΠΑ και οι δασμοί, που θα μπορούσαν να αποβούν υπαρξιακοί για την οικονομία της χώρας, δεν καταδίκαζαν την αντιπολίτευση των Συντηρητικών.
«Η συμπεριφορά του ηγέτη των Συντηρητικών Πιερ Πουαλιέβρ θυμίζει πολύ Τραμπ εδώ και χρόνια», δήλωσε ο Μάθιου Λέμπο, πολιτικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο Western του Οντάριο. «Το να ακούγεσαι Τραμπικός σε μια στιγμή που όλη η προσοχή του Καναδά στρέφεται στον Ντόναλντ Τραμπ και βλέπει τη ζημιά που προκαλεί – ήταν απλώς απαίσια χρονική στιγμή για τον Πουαλιέβρ».
Ο Τραμπ μπορεί να είναι η μάστιγα της παγκσμιοποίησης. Αλλά δεν υπάρχει μεγαλύτερο κατεστημένο από έναν πρωθυπουργό που σπούδασε στο Χάρβαρντ και την Οξφόρδη και διηύθυνε δύο κεντρικές τράπεζες.
Άντονι Αλμπανέζι, Πίτερ Ντάτον
Η επόμενη ευκαιρία για ένα κύμα κατά του Τραμπ είναι στην Αυστραλία, η οποία διεξάγει γενικές εκλογές αυτό το Σαββατοκύριακο. Πριν από εβδομάδες, ο πρωθυπουργός των Εργατικών Άντονι Αλμπανέζι φαινόταν να οδεύει προς την ήττα. Αλλά έχει σημειώσει άνοδο στις δημοσκοπήσεις εν μέσω οργής μεταξύ των ψηφοφόρων για τους δασμούς των ΗΠΑ, και ο συντηρητικός συνασπισμός της αντιπολίτευσης, με επικεφαλής τον Πίτερ Ντάτον, έναν άλλο πολεμιστή της γουοκιστικής κουλτούρας, έχει βαλτώσει.
Είναι αδύνατο να προβλεφθεί τι θα αποφασίσουν οι ψηφοφόροι. Αλλά αν η κάποτε αντιδημοφιλής κυβέρνηση του Αλμπανέζι επιβιώσει, ο Ντάτον θα αντιμετωπίσει τα ίδια ερωτήματα σχετικά με την πολιτική τοποθέτηση με τον Πουαλιέβρ. (Οι εντυπώσεις ότι ο Ντάτον είναι επιρρεπής σε… ατυχήματα εδραιώθηκαν νωρίς στην προεκλογική εκστρατεία, αφού έριξε μια μπάλα ράγκμπι στο κεφάλι ενός εικονολήπτη κατά τη διάρκεια μιας καταστροφικής φωτογράφισης.)
Ακόμα και οι ηγέτες που δεν αντιμετωπίζουν εκλογική αναμέτρηση έπρεπε να ανακρούσουν πρύμναν για να αντιμετωπίσουν τη θορυβώδη δεύτερη θητεία του Τραμπ. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ είναι βαθιά αντιπαθής στο εξωτερικό, και οι μεγαλοστομίες και οι προσβολές του έχουν καλλιεργήσει τον αντιαμερικανισμό, κάτι που προκαλεί διλήμματα για τους ηγέτες που πρέπει να τον αντιμετωπίσουν.
Κιρ Στάρμερ
Ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ, για παράδειγμα, δυσκολεύτηκε να βρει έδαφος μετά τη σαρωτική εκλογική του νίκη πέρυσι. Αλλά η δημοφιλία του αυξήθηκε κατακόρυφα λόγω της ήρεμης δύναμης του στην επικοινωνία με τον Τραμπ και της υποστήριξής του προς την Ουκρανία, τη στιγμή που οι ΗΠΑ άρχισαν να γυρίζουν την πλάτη τους στη χώρα. Παρόλα αυτά, η μεγαλύτερη δοκιμασία του Στάρμερ βρίσκεται μπροστά, με την επίσημη επίσκεψη του προέδρου στη Βρετανία και τη συνάντησή του με τον βασιλιά Κάρολο Γ΄ να πλησιάζει – μια πράξη κολακείας με επιδεικτικά στοιχεία στην οποία πολλοί Βρετανοί αντιτίθενται.
Εμανουέλ Μακρόν
Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν δυσκολευόταν σχεδόν από την επανεκλογή του, και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην κατάρρευση της δικής του κυβέρνησης, αφού προκήρυξε με καταστροφικό τρόπο εκλογές για την Εθνοσυνέλευση πέρυσι. Αλλά ξαφνικά φαίνεται… προφητικός. Προειδοποιεί εδώ και χρόνια ότι η Ευρώπη πρέπει να φροντίσει τις αμυντικές της ανάγκες – και οι επιθέσεις του Τραμπ σε συμμάχους του επέτρεψαν να επανεκκινήσει την πολυετή ανεπίσημη εκστρατεία του να καταστεί ο απαραίτητος ηγέτης της ΕΕ.
AfD, Μαρίν Λεπέν
Οι εκλογές της Γερμανίας νωρίτερα φέτος φάνηκαν να αντιστρέφουν την τάση, καθώς το ακροδεξιό λαϊκιστικό κόμμα AfD (Εναλλακτική για τη Γερμανία) διπλασίασε το ποσοστό ψήφων του, αφού υποστηρίχθηκε ανοιχτά από τον αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς και τον Ίλον Μασκ. Παρόλα αυτά, ορισμένοι αναλυτές πιστεύουν ότι η ανησυχία μεταξύ των ψηφοφόρων για μια δεξιά παλίρροια αμερικανικού τύπου έθεσε φραγμό στην άνοδο του AfD.
Αλλού στην Ευρώπη, η στάση του Τραμπ «Πρώτα η Αμερική» έχει αλλάξει τα δεδομένα για τα δεξιά κόμματα που εμπνέονται από αυτόν. Η οργή για τους δασμούς θα μπορούσε να αμβλύνει την προσπάθεια της ακροδεξιάς ηγέτιδας Μαρίν Λεπέν να χρησιμοποιήσει τραμπικές τακτικές χαρακτηρίζοντας την καταδίκη της για υπεξαίρεση ως ανάμειξη στις εκλογές ενόψει των προεδρικών εκλογών της Γαλλίας το 2027.
Νάιτζελ Φάρατζ, Βίκτορ Όρμπαν
Ακόμα και ο αρχιτέκτονας του Brexit, Νάιτζελ Φάρατζ, τον οποίο οι επικριτές κατηγορούν ότι περνάει περισσότερο χρόνο στο Μαρ-α-Λάγκο παρά στην εκλογική του περιφέρεια σε μια βαρετή αγγλική παραθαλάσσια πόλη, αποστασιοποιήθηκε από την πολιτική του Τραμπ για την Ουκρανία. Και στην Ουγγαρία, ο πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν, του οποίου το αντιδημοκρατικό εγχειρίδιο τον έκανε ήρωα της MAGA, γίνεται ολοένα και πιο αντιδημοφιλής ενόψει των εκλογών του επόμενου έτους.
Τζόρτζια Μελόνι (η εξαίρεση)
Πάντως, οι λαϊκιστές δεν βρίσκονται παντού σε υποχώρηση. Η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι, η οποία κέρδισε το αξίωμα με πολιτικές τύπου Τραμπ κατά της μετανάστευσης παραμένει δημοφιλής και αυτοπροωθείται ως η γεφυροποιός μεταξύ του φίλου της στο Οβάλ Γραφείο και της Ευρώπης. Πέτυχε μια άψογη άσκηση πολιτικής ισορροπίας κατά τη διάρκεια της επίσκεψης στην Ουάσινγκτον αυτόν τον μήνα.
Πηγή: skai.gr
