ΆλλαΣχετικά άρθρα
Ο δρόμος που ανοίγεται μπροστά για τον Τραμπ είναι δύσβατος και γεμάτος με αντιπάλους που έχουν περισσότερη εμπειρία και πολλά περισσότερα να χάσουν ή να κερδίσουν
Κατά τις πρώτες ημέρες της προεδρίας του, ο Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται να έχει θέσει τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία στη λίστα με τις προτεραιότητές του.
Η πολιτική του Τραμπ για την Ουκρανία έχει δύο προσεγγίσεις, αναφέρει σε ανάλυσή του το CNN.
Η πρώτη είναι η επίμονη κριτική του για την οικονομική ζημιά που κάνει ο επικεφαλής του Κρεμλίνου στη Ρωσία καθώς ο Τραμπ προσεγγίζει την ειρηνευτική συμφωνία επιχειρηματικά.
Αυτή η τακτική ωστόσο μπορεί να παρερμηνεύει την παθολογική επιμονή του Πούτιν για τη νίκη και την υπαρξιακή φύση που έχει η σύγκρουση για τη Μόσχα στα μάτια των προπαγανδιστών της.
Βλέπουν τη σύγκρουση ως πόλεμο ενάντια στο ΝΑΤΟ που πρέπει να κερδίσουν. Δεν είναι επιχειρηματική υπόθεση τριμηνιαίων κερδών και ζημιών για το Κρεμλίνο, αλλά υπόθεση επιβίωσης.
Η δεύτερη προσέγγιση αφορά το πόσο τακτικά μιλάει πλέον ο Τραμπ για τον πόλεμο από την ορκωμοσία του τη Δευτέρα. Σωστά είπε την Πέμπτη ότι η μείωση των τιμών του πετρελαίου θα μπορούσε να εμποδίσει την ικανότητα της Ρωσίας να διεξάγει πόλεμο. Η Ρωσία πουλά πετρέλαιο στην Κίνα και την Ινδία για να διατηρήσει την πολεμική της μηχανή, παρά τις κυρώσεις που στοχεύουν στη μείωση των εσόδων της.
Ο Τραμπ είπε ότι θα μιλήσει με τον Βορειοκορεάτη Κιμ Γιονγκ Ουν, τα στρατεύματα του οποίου πολεμούν για τη Μόσχα στο Κουρσκ. Επίσης ήταν σωστή η αναφορά του για τη μεγάλη επιρροή του Πεκίνου που έχει στη Μόσχα και ότι θα μπορούσε να επιβάλλει μια ειρηνευτική συμφωνία.
Και πάλι, ο Τραμπ προσεγγίζει τη σύγκρουση από τη ζώνη άνεσής του: μια περιοχή όπου όλοι αναζητούν μια ομαλή συμφωνία που θα τους κάνει πλουσιότερους. Η Κίνα μπορεί να επιδιώκει ηρεμία και ίσως τελικά να εύχεται να μην είχε ξεκινήσει ποτέ η σύγκρουση στην Ουκρανία. Αλλά αυτή δεν είναι η παρούσα πραγματικότητα, και αντίθετα ο Σι Τζινπίνγκ βαδίζει σε ένα τεντωμένο σχοινί:
Βλέπει τη σύμμαχό του τη Μόσχα να υποβαθμίζει τον στρατό και την οικονομία της στο βαθμό που μπορεί να μετατραπεί στον μικρότερο εταίρο του Πεκίνου, ενώ συνειδητοποιεί επίσης ότι αν η Ρωσία χάσει, η ήττα θα έχει αντίκτυπο στις παγκόσμιες φιλοδοξίες της Κίνας.
Οι υπολογισμοί που γίνονται τώρα από τους αντιπάλους της Αμερικής αφορούν την παγκόσμια τάξη πραγμάτων την επόμενη δεκαετία και όχι την άμεση τηλεφωνική επικοινωνία με τον Λευκό Οίκο, ή το πόσο γρήγορα οι επιδέξιες διαπροσωπικές συναλλαγές θα μπορούσαν να ολοκληρώσουν τη μεγαλύτερη σύγκρουση στην Ευρώπη από τη δεκαετία του 1940.
Στην επανειλημμένη έκκληση του Τραμπ προς τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ να πληρώσουν περισσότερα για την άμυνα – μια απίθανη απαίτηση το 2% του ΑΕΠ να αυξηθεί στο 5% – συμφωνεί ακόμη και ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι.
Είναι σωστό να πούμε ότι αυτός είναι ένας πόλεμος της Ευρώπης. Αν χάσει το Κίεβο, η Πολωνία, η Βαλτική, η Ρουμανία και η Μολδαβία θα νιώσουν την απειλή, όχι η Φλόριντα ή η Καλιφόρνια. Ακόμη και ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, έχει προτείνει να αγοράσει η Ευρώπη όπλα για την Ουκρανία από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Τραμπ θα μπορούσε να αποσύρει την Ουάσιγκτον από το κόστος του πολέμου και γρήγορα η Ευρώπη θα έπρεπε να βρει έναν τρόπο να τη στηρίξει.
Είναι επίσης ενδιαφέρον να βλέπεις τον Τραμπ να μιλά για τη ζημιά που έχει προκαλέσει ο πόλεμος. Είπε λανθασμένα την Πέμπτη ότι εκατομμύρια είχαν πεθάνει και από τις δύο πλευρές. Το Κίεβο είπε ότι 43.000 Ουκρανοί στρατιώτες έχουν σκοτωθεί. Ο ΟΗΕ αναφέρει ότι περίπου 12.000 Ουκρανοί άμαχοι έχουν σκοτωθεί.
Δυτικοί αξιωματούχοι λένε ότι οι απώλειες της Ρωσίας ανέρχονται σε 700.000 νεκρούς και τραυματίες, και ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης υποστηρίζουν ότι υπάρχουν 100.000 δημόσια αρχεία που υποδηλώνουν θανάτους Ρώσων στρατιωτικών στο πεδίο της μάχης.
Ωστόσο, η εσφαλμένη, συναισθηματική αναφορά του Τραμπ σε εκατομμύρια μπορεί να στοχεύει στο να αναδείξει τον επείγοντα χαρακτήρα και τη φρίκη του πολέμου στο αμερικανικό κοινό για το οποίο ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι ένα δευτερεύον θέμα που σπάνια συζητείται.
Ο Τραμπ σε μία υπερβολή είπε ότι θα μπορούσε να φέρει την ειρήνη στην Ουκρανία σε 24 ώρες. Ακόμη και οι έξι μήνες που εκτιμούν ότι θα χρειαστούν τώρα είναι αισιόδοξο σενάριο. Αλλά από όταν ανέλαβε τα καθήκοντά του έχει ένα έντονο ενδιαφέρον για τα ζητήματα του πολέμου. Ωστόσο τώρα συνειδητοποιεί σιγά σιγά ότι μια συμφωνία δεν είναι εύκολη και ο Πούτιν είναι πιο υπομονετικός, ανθεκτικός και επιτηδευμένος από εκείνον.
Αλλά η πρώτη εβδομάδα στην προεδρία συνέβαλε πολύ στο να διαλύσει τον μεγαλύτερο φόβο της Ουκρανίας και των συμμάχων της ότι ο Τραμπ θα επέλεγε τη φιλία του με τον Πούτιν από την ενότητα του ΝΑΤΟ. Ή ότι οι μη ρεαλιστικές υποσχέσεις του για διπλωματική επίλυση θα εξαφανίζονταν –μαζί με τη χρηματοδότηση για τον πόλεμο– τη στιγμή που θα αναλάμβανε τα καθήκοντά του.
Ο δρόμος που ανοίγεται μπροστά για τον Τραμπ είναι δύσβατος και γεμάτος με αντιπάλους που έχουν περισσότερη εμπειρία και πολλά περισσότερα να χάσουν ή να κερδίσουν. Αλλά ο Τραμπ καταπιάνεται με το θέμα, έχει μια συναισθηματική αντίληψη της φρίκης του πολέμου και είναι επικριτικός, χωρίς να χαρίζεται στον Πούτιν. Πρόκειται για μια ακόμη απρόβλεπτη τροπή σε μια σύγκρουση που κυριαρχείται από το απροσδόκητο.
Πηγή: skai.gr
