Για δεκαέξι χρόνια, ο θάνατος της Τζιν Χάνλον καταγραφόταν επισήμως ως ατύχημα. Ένας πνιγμός. Μια κλειστή υπόθεση. Για τα παιδιά της, όμως, η υπόθεση δεν έκλεισε ποτέ. Η Τζιν Χάνλον, 53 ετών από το Ντάμφρις της Σκωτίας, βρέθηκε νεκρή στη θάλασσα κοντά στο Ηράκλειο το 2009. Οι ελληνικές αρχές απέδωσαν αρχικά τον θάνατό της σε ατύχημα, όμως η επίμονη προσπάθεια της οικογένειάς της οδήγησε στην επανεξέταση της υπόθεσης.
Σήμερα, ένας άνδρας κατηγορείται για τη δολοφονία της. Παρότι ανώτερος εισαγγελέας είχε εισηγηθεί την παύση της δίωξης, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Ηρακλείου ανέτρεψε την απόφαση αυτή.
Ένας 54χρονος ντόπιος πρόκειται να δικαστεί για την υπόθεση. Ωστόσο, λίγες μόλις ημέρες πριν από την έναρξη της διαδικασίας, η οικογένεια ενημερώθηκε για μια εξέλιξη που προκάλεσε σοκ: η δίκη αναβάλλεται έπειτα από αίτημα του κατηγορουμένου.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Ο Μάικλ Πόρτερ, γιος της Τζιν Χάνλον, ταξίδεψε από τη Μεγάλη Βρετανία στην Κρήτη για να παραστεί στη δίκη. Μιλώντας αποκλειστικά στο ΒΗΜΑ, περιγράφει την απογοήτευσή του και ανατρέχει στον 17χρονο αγώνα της οικογένειας για δικαιοσύνη.
Η δίκη αναβάλλεται την τελευταία στιγμή
Τι μπορείτε να μας πείτε για τη δίκη που επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στην Κρήτη;
Ναι, δυστυχώς, ενημερώθηκα για τα συντριπτικά και σπαρακτικά νέα ότι ο κατηγορούμενος υπέβαλε αίτημα αναβολής και το αίτημά του έγινε δεκτό σήμερα. Έτσι, δυστυχώς, η δίκη αναβλήθηκε. Είμαι απόλυτα συντετριμμένος, σοκαρισμένος και βαθιά απογοητευμένος. Εγώ ταξίδεψα στην Κρήτη την Κυριακή 21 Ιουνίου. Ο αδελφός μου επρόκειτο να πετάξει απόψε. Νιώθω σαν να δεχόμαστε ακόμη ένα τεράστιο χτύπημα και ένα είδος βασανιστηρίου, το γεγονός ότι ζητήθηκε αυτή η αναβολή έξι μήνες μετά τον ορισμό της δίκης. Μου φαίνεται απίστευτα σκληρό και άδικο.
Ήταν κάτι που περιμένατε;
Ο δικηγόρος μας μας είχε πει ότι ο κατηγορούμενος είχε δικαίωμα να ασκήσει ένσταση ή να ζητήσει αναβολή. Όμως, καθώς είχαμε φτάσει τόσο κοντά στην ημερομηνία της δίκης, θεωρήσαμε ότι όλα προχωρούσαν κανονικά και ότι η διαδικασία θα διεξαγόταν όπως είχε προγραμματιστεί. Επομένως, όχι, δεν περιμέναμε ότι θα συμβεί αυτό.
Έδωσε κάποια εξήγηση για το αίτημα αναβολής;
Όπως πληροφορηθήκαμε, δεν είχε δικηγόρο και όρισε συνήγορο μόλις πρόσφατα. Ως αποτέλεσμα, ο δικηγόρος του δήλωσε ότι δεν μπορούσε να αναλάβει αποτελεσματικά την υπόθεση επειδή δεν τη γνώριζε επαρκώς. Θεωρώ αυτή την εξήγηση απολύτως εξοργιστική, διότι ο κατηγορούμενος γνώριζε εδώ και έξι μήνες ή και περισσότερο ότι κατηγορείται για φόνο και ότι η υπόθεση θα εκδικαζόταν τον Ιούνιο.
Πιστεύετε ότι αυτή η κίνηση είναι σκόπιμη;
Απολύτως. Πιστεύω ότι είναι σκόπιμη και, κατά τη γνώμη μου, δείχνει ξεκάθαρα ενοχή. Δείχνει επίσης υπολογισμό και πρόθεση να φερθεί με σκληρότητα στην οικογένεια, λίγες μόλις ημέρες πριν από τη δίκη, όταν εμείς περιμένουμε εδώ και 17 χρόνια.
Πώς αισθάνεστε αυτή τη στιγμή, αφού είχατε λίγο χρόνο να επεξεργαστείτε αυτή την εξέλιξη;
Όταν έφτασα στην Κρήτη την Κυριακή, το μυαλό μου ήταν σε πλήρη σύγχυση, γιατί δεν μπορούσα να περιγράψω με λόγια πώς ένιωθα, ούτε μπορούσαν τα αδέλφια μου. Αλλά το να φτάνεις μέχρι εδώ και στη συνέχεια να σου το παίρνουν ξανά μέσα από τα χέρια είναι πραγματικά σπαρακτικό. Και με εξοργίζει το πόσο ανοργάνωτο είναι το ελληνικό σύστημα, η ελληνική Δικαιοσύνη, γιατί αν γνώριζαν ότι δεν είχε δικηγόρο, όφειλαν να μας έχουν προετοιμάσει και να μην επιτρέψουν στην οικογένεια να υποβληθεί σε τόσο μεγάλο οικονομικό, ψυχικό, σωματικό και συναισθηματικό κόστος. Ήξεραν ότι αυτό θα μπορούσε να συμβεί. Νιώθω σαν να εξακολουθεί να μας ελέγχει, σαν ο κατηγορούμενος να εξακολουθεί να ελέγχει την οικογένεια. Και για μένα είναι ξεκάθαρη ένδειξη ενοχής. Γιατί να θέλεις αναβολή αν δεν έχεις τίποτα να κρύψεις;
Σχεδιάζατε να παρακολουθήσετε τη δίκη μαζί με τον αδελφό σας; Πόσο δύσκολο είναι να είστε τόσο συναισθηματικά εμπλεκόμενοι σε αυτή τη διαδικασία;
Προφανώς δεν γνωρίζαμε ακριβώς τι να περιμένουμε, οπότε ουσιαστικά περιμέναμε το απρόβλεπτο. Και αυτό προκαλούσε τεράστιο άγχος, γιατί αυτή η δίκη είναι καθοριστική. Όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα, εδώ προσπαθούμε επιτέλους να εξασφαλίσουμε για τη μητέρα μας τη δικαιοσύνη που της αξίζει. Και τώρα μοιάζει με ακόμη ένα χτύπημα και πρέπει να περιμένουμε ξανά, για όσους μήνες χρειαστεί.
Έχετε κάποια εικόνα για το πότε θα οριστεί η νέα δικάσιμος; Σε λίγους μήνες; Του χρόνου;
Δυστυχώς, καμία απολύτως. Θα συναντηθώ πάντως με τον δικηγόρο μας. Σήμερα θα πάω στο Δικαστήριο Λασιθίου για να παραλάβω και να αποδεχθώ τυπικά την απόφαση της αναβολής, παρότι προσωπικά δεν την αποδέχομαι. Θα πάω μαζί με τον δικηγόρο για να ολοκληρωθούν οι σχετικές διαδικασίες.
Πώς προετοιμάσατε τον εαυτό σας και τον αδελφό σας για αυτές τις δύσκολες ημέρες στο δικαστήριο;
Δεν ξέρω αν προετοιμάστηκα πραγματικά. Απλώς φρόντισα να έχουν οργανωθεί τα πάντα και να έχουμε γύρω μας την καλύτερη δυνατή υποστήριξη. Ήθελα να γνωρίζω τι θα χρειαζόταν να πω στο δικαστήριο και να διασφαλίσω ότι η μητέρα μας θα έχει τη φωνή και την εκπροσώπηση που της αξίζει και ότι η δική μας φωνή θα ακουστεί πλήρως.
Η αρχική απόφαση κατέληγε στο συμπέρασμα ότι ο θάνατος της μητέρας σας ήταν ατύχημα. Πόσο σημαντικό είναι το γεγονός ότι αυτό το δικαστήριο θα εξετάσει πλέον τα στοιχεία υπό εντελώς διαφορετικές συνθήκες;
Αυτό είναι μια ιστορία από μόνο του. Αρχικά είπαν ότι η μητέρα μας πνίγηκε. Ότι έτσι πέθανε. Δύο χρόνια αργότερα όμως, ύστερα από επιμονή και αγώνα, ο ιατροδικαστής κατέληξε ότι έφερε εκτεταμένα τραύματα: είχε σπασμένο αυχένα, πολλαπλά κατάγματα στα πλευρά, κάταγμα στον κόκκυγα, τραύματα στο πρόσωπο και ενδείξεις πάλης. Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι ήταν ήδη νεκρή πριν βρεθεί στο νερό, πράγμα που σημαίνει ότι κάποιος τοποθέτησε το σώμα της στη θάλασσα. Για μένα είναι εξοργιστικό ότι οι ελληνικές αρχές εκείνη την εποχή προσπάθησαν να παρουσιάσουν την υπόθεση ως ατύχημα, ελπίζοντας ότι εμείς θα το αποδεχόμασταν και θα σταματούσαμε να αναζητούμε απαντήσεις.
«Της αξίζει δικαιοσύνη»
Ποιες είναι οι προσδοκίες σας από το ελληνικό δικαστικό σύστημα;
Μέχρι σήμερα ήμουν πραγματικά θετικός και αισιόδοξος. Όμως μετά από αυτή την εξέλιξη, η άποψή μου έχει αλλάξει πλήρως γιατί έχω την αίσθηση ότι ο κατηγορούμενος απολαμβάνει περισσότερα δικαιώματα και προνόμια από ό,τι το θύμα.
Πόσο σημαντικό είναι για εσάς να ακουστεί δημόσια η ιστορία της μητέρας σας μέσα σε μια δικαστική αίθουσα;
Είναι εξαιρετικά σημαντικό, γιατί το 2009 της φέρθηκαν με απόλυτη έλλειψη σεβασμού και αξιοπρέπειας, τόσο ως άνθρωπο όσο και ως νεκρό σώμα. Αυτό είναι απαράδεκτο. Όποιες κι αν ήταν οι συνθήκες, ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος και άξιζε να ζήσει. Δεν άξιζε να δολοφονηθεί με τον τρόπο που δολοφονήθηκε και να πεταχτεί στη θάλασσα χωρίς κανέναν σεβασμό. Θεωρώ απαράδεκτο αυτό που έκαναν τότε οι ελληνικές αρχές τόσο σε εκείνη όσο και στην οικογένειά μας. Γι’ αυτό είναι τόσο σημαντικό να ακουστεί η φωνή της, ώστε να μπορέσει να αποδοθεί δικαιοσύνη και να αναπαυθεί επιτέλους εν ειρήνη.
Ποια συναισθήματα κυριαρχούν αυτή τη στιγμή μετά την αναβολή της δίκης; Η ελπίδα, η αγωνία, η αποφασιστικότητα ή κάτι άλλο;
Αρχικά ήταν σοκ. Δεν μπορούσα να το πιστέψω, γιατί όλη αυτή η εβδομάδα ήταν τόσο αδιανόητη που είναι δύσκολο να την περιγράψει κανείς με λόγια. Στη συνέχεια ένιωσα αμηχανία και απογοήτευση, εξαιτίας της μεγάλης δημοσιότητας και των δημοσιογράφων που ταξίδευαν για να καλύψουν τη δίκη. Υπάρχει επίσης η πίεση όλων των ανθρώπων που μας στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια, που παρακολουθούσαν την υπόθεση, ενίσχυαν την εκστρατεία και τον αγώνα για δικαιοσύνη για τη Jean. Και τώρα πρέπει να τους πούμε ότι η δίκη δεν θα γίνει. Είναι μια τεράστια καμπή στη ζωή σου. Έχουν επενδυθεί τόσα πολλά μόνο και μόνο για να καταφέρουμε να βρεθούμε εδώ και να φτάσουμε σε αυτή τη στιγμή, και ξαφνικά όλα να χάνονται δύο ημέρες πριν από τη δίκη. Είναι ένα συναισθηματικό τρενάκι στο οποίο κανείς δεν θα ήθελε να βρίσκεται.
«Η μητέρα μας αγάπησε αυτό το νησί»
Αν μπορούσατε να απευθυνθείτε απευθείας στο δικαστήριο πριν αρχίσει η δίκη, τι θα θέλατε να καταλάβουν όσοι εμπλέκονται για τη μητέρα σας και τον αγώνα της οικογένειάς σας για δικαιοσύνη;
Ανεξάρτητα από το τι μπορεί να πιστεύει ή να λέει ο κόσμος για τη μητέρα μας, ή από οποιεσδήποτε προκαταλήψεις μπορεί να υπάρχουν, ή από όσα μπορεί να υποστηρίξει η υπεράσπιση, η μητέρα μας ήταν ένας υπέροχος, ζωντανός άνθρωπος που δεν άξιζε να πεθάνει με αυτόν τον τρόπο. Υπάρχει ξεκάθαρο κίνητρο και πιστεύω ότι αυτό το άτομο ενήργησε μέσα σε μια έκρηξη ζήλιας, έχοντας εμμονή μαζί της και παρακολουθώντας την. Κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να πεθαίνει έτσι, και σίγουρα όχι η μητέρα μας. Και ακόμη χειρότερα, οι ελληνικές αρχές της φέρθηκαν τότε με έλλειψη αξιοπρέπειας και σεβασμού, κάτι που ήταν απολύτως απαράδεκτο. Η μητέρα μας επέλεξε να ζήσει σε αυτή τη χώρα γιατί αγαπούσε το νησί. Αγαπούσε τους ανθρώπους, τόσο τους Έλληνες όσο και τους Βρετανούς που ζούσαν εδώ. Κι όμως, την ασέβησαν. Και αυτό είναι απαράδεκτο, γιατί κάποιος εκεί έξω της το έκανε αυτό. Και αυτή είναι η πιο σκοτεινή πλευρά αυτής της ιστορίας.
