Πριν από δύο χρόνια, ο Τζέφρι Ντέιβιντσον και ο Γουόλτερ Ζακ δεν είχαν επισκεφθεί ποτέ την Ελλάδα. Σήμερα, όμως, το ζευγάρι, που μέχρι πρότινος ζούσε στο Ορλάντο της Φλόριντα, έχει εγκατασταθεί μόνιμα στην Πελοπόννησο και δηλώνει πως δεν μπορεί να φανταστεί ότι θα ζήσει ξανά οπουδήποτε αλλού.
Έχοντας πλέον συνταξιοδοτηθεί, απολαμβάνουν την καθημερινότητά τους μέσα στην πλούσια ιστορία της Ελλάδας και σε αυτό που οι ίδιοι περιγράφουν ως τη «θαυμάσια χαοτική ενέργεια» της χώρας.
Οι ημέρες τους εδώ στην Ελλάδα κυλούν ήρεμα. Χαλαρώνουν στο σπίτι τους, κοντά στην Ακράτα, εξερευνούν τα αξιοθέατα της περιοχής ή πραγματοποιούν μονοήμερες εκδρομές σε κοντινούς προορισμούς, όπως η Αθήνα.
«Ζούσαμε στη χώρα της φαντασίας», λέει στο CNN Travel ο 62χρονος Τζέφρι, αναφερόμενος στη ζωή τους δίπλα στη Walt Disney World και στα μεγάλα θεματικά πάρκα της Φλόριντα. «Σήμερα, όπου κι αν κοιτάξεις, συναντάς ερείπια ηλικίας χιλιάδων ετών».
Μια κοινή πορεία 32 ετών
Οι δυο τους γνωρίστηκαν πριν από περίπου 32 χρόνια. «Από την αρχή νιώσαμε πως ήμασταν πλασμένοι ο ένας για τον άλλον», θυμάται ο Τζέφρι. «Και από τότε είμαστε μαζί».
Εργάστηκαν επί δεκαετίες στον κλάδο της φιλοξενίας και δημιούργησαν μια ευτυχισμένη ζωή στη Φλόριντα. Ωστόσο, καθώς πλησίαζαν στη συνταξιοδότηση, ένιωσαν ότι είχε έρθει η στιγμή για μια νέα αρχή.
«Πάντα σκεφτόμασταν να ζήσουμε στο εξωτερικό», εξηγεί ο 57χρονος Γουόλτερ. «Όχι επειδή θέλαμε να φύγουμε από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά επειδή επιθυμούσαμε να γνωρίσουμε έναν διαφορετικό τρόπο ζωής».
Λάτρεις των ταξιδιών, είχαν επισκεφθεί πολλές χώρες και απολάμβαναν να γνωρίζουν ανθρώπους από διαφορετικούς πολιτισμούς.
Αρχικά ονειρεύονταν να μετακομίσουν στο νησί του Αγίου Μαρτίνου στην Καραϊβική, έναν αγαπημένο τους προορισμό διακοπών. Ωστόσο, το υψηλό κόστος εγκατάστασης και ο διαρκής κίνδυνος των τυφώνων τούς έκανε τελικά να εγκαταλείψουν την ιδέα.
«Βέβαια, και εδώ υπάρχουν σεισμοί και πυρκαγιές», παραδέχεται ο Γουόλτερ. «Όμως σε μια ηπειρωτική χώρα έχεις περισσότερες επιλογές όταν χρειαστεί».
Παρότι ο ίδιος έχει ελληνικές ρίζες, η Ελλάδα δεν βρισκόταν αρχικά στα σχέδιά τους. Όλα άλλαξαν το 2024, όταν επισκέφθηκαν τη χώρα για πρώτη φορά, με αφορμή την 30ή επέτειο της σχέσης τους.
Ερωτεύτηκαν την Ελλάδα
Στη διάρκεια ενός δεκαήμερου ταξιδιού με κρουαζιέρα στα ελληνικά νησιά επισκέφθηκαν και τη Θεσσαλονίκη, γενέτειρα του παππού του Γουόλτερ.
Μέσα σε μόλις δύο εβδομάδες είχαν ήδη ερωτευτεί την Ελλάδα και άρχισαν να αναρωτιούνται πώς θα ήταν να ζουν μόνιμα εδώ. «Μας άρεσε ο ρυθμός ζωής, οι άνθρωποι, όλα όσα βλέπαμε», λέει ο Γουόλτερ.
Παρόλα αυτά, ήθελαν να βεβαιωθούν ότι μια τόσο μεγάλη αλλαγή ήταν ρεαλιστική. Επιστρέφοντας στις ΗΠΑ, ο Γουόλτερ άρχισε να μελετά τις οικονομικές και νομικές προϋποθέσεις μιας μετακόμισης. Τότε ανακάλυψαν ότι πληρούσαν τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση της ελληνικής Golden Visa, η οποία προσφέρει άδεια διαμονής σε πολίτες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης μέσω επένδυσης σε ακίνητο.
Περίπου έναν χρόνο μετά το ταξίδι τους, ο Γουόλτερ ρώτησε τον Τζέφρι αν θα ήθελε να συνταξιοδοτηθεί νωρίτερα και να μετακομίσουν στην Ελλάδα.
«Μου είπε ότι θα φύγουμε μόλις πουλήσω την Corvette μου», θυμάται ο Τζέφρι. «Την πούλησα μέσα σε μία εβδομάδα και από εκεί και πέρα όλα πήραν τον δρόμο τους».
Πούλησαν το τριώροφο σπίτι τους στη Φλόριντα, περιόρισαν σημαντικά τα υπάρχοντά τους και ξεκίνησαν να αναζητούν τον ιδανικό τόπο εγκατάστασης στην Ελλάδα.
Το νέο σπίτι στην Πελοπόννησο
Παρότι εξέτασαν σοβαρά το ενδεχόμενο να εγκατασταθούν στη Θεσσαλονίκη, τελικά επέλεξαν την περιοχή της Ακράτας, στην Πελοπόννησο, καθώς το κλίμα της είναι πιο ήπιο. Αγόρασαν, μάλιστα, χωρίς να το έχουν δει από κοντά, ένα σπίτι στο χωριό Πλάτανος έναντι 400.000 ευρώ.
«Στις φλέβες μας κυλά το αίμα της Φλόριντα», λέει γελώντας ο Γουόλτερ. «Ακόμη και η Ελλάδα μάς φαίνεται λίγο πιο κρύα από ό,τι έχουμε συνηθίσει».
Αφού ολοκλήρωσαν όλες τις διαδικασίες, ανακοίνωσαν την απόφασή τους σε συγγενείς και φίλους. «Το πιο δύσκολο κομμάτι ήταν να αφήσουμε πίσω τους ανθρώπους μας», παραδέχεται ο Γουόλτερ.
Η αντίδρασή τους, όμως, ήταν συγκινητική. «Μας είπαν: “Πηγαίνετε. Κάντε αυτό που θέλετε. Θα σας επισκεπτόμαστε”», θυμάται ο Τζέφρι.
Τον Απρίλιο αναχώρησαν για την Ελλάδα έχοντας μαζί τους δέκα βαλίτσες, ενώ τα υπόλοιπα αντικείμενά τους ταξίδεψαν με κοντέινερ.
Κάθε αρχή και δύσκολη
«Κάθισα στο γρασίδι έξω από το σπίτι και είπα: “Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ζούμε εδώ. Είναι το πιο υπέροχο πράγμα που έχω δει ποτέ”», αφηγείται ο Τζέφρι.
Η προσαρμογή, ωστόσο, δεν ήταν εύκολη. Έπρεπε να αποκτήσουν ελληνικούς αριθμούς τηλεφώνου, να εγκαταστήσουν ίντερνετ, να αγοράσουν αυτοκίνητο, ακόμη και να μάθουν πού προμηθεύονται υγραέριο.
«Κάθε μέρα αναρωτιόμασταν: “Τι καινούργιο μάθαμε σήμερα;”», λέει ο Γουόλτερ. «Και εξακολουθούμε να το κάνουμε».
Παρότι το σπίτι τους βρίσκεται σε απομονωμένη περιοχή, οι κάτοικοι της περιοχής τούς υποδέχθηκαν με ιδιαίτερη θέρμη.
«Οι ντόπιοι χαίρονται όταν μαθαίνουν ότι δεν είμαστε απλώς παραθεριστές αλλά μόνιμοι κάτοικοι», λέει ο Γουόλτερ. «Και όταν ακούνε ότι έχω ελληνική καταγωγή, μου λένε αμέσως: “Είσαι Έλληνας”».
Απολαμβάνουν ιδιαίτερα και την ελληνική γαστρονομία. «Μόλις μπαίνουμε σε ένα εστιατόριο, μας αναγνωρίζουν αμέσως και μας οδηγούν στο καλύτερο τραπέζι», λέει ο Τζέφρι.
Εκτιμούν επίσης ότι στην Ελλάδα κανείς δεν βιάζεται να ολοκληρώσει το γεύμα.«Όλα γύρω σου σε αναγκάζουν να χαλαρώσεις», σημειώνει ο Γουόλτερ. «Ύστερα από χρόνια όπου μετρούσαμε τον χρόνο ακόμη και στο δείπνο, αυτή η αλλαγή είναι πραγματική ανάσα».
Χρειάστηκε, βέβαια, να συνηθίσουν ότι τα εστιατόρια ανοίγουν αργότερα απ’ ό,τι στις ΗΠΑ, όπως και τη μεσημεριανή σιέστα και το γεγονός ότι τις Κυριακές πολλά καταστήματα παραμένουν κλειστά.
Μετά από λίγους μήνες άρχισαν να αισθάνονται πραγματικά μέλη της τοπικής κοινωνίας, ιδίως όταν απέκτησαν Έλληνες φίλους. Χαίρονται επίσης που στην περιοχή τους ζουν ελάχιστοι ξένοι.
«Δεν θέλαμε να βρεθούμε σε μια κοινότητα γεμάτη Αμερικανούς», εξηγεί ο Τζέφρι. «Θέλαμε να αγκαλιάσουμε την ελληνική κουλτούρα και να ζήσουμε με πιο ήρεμους ρυθμούς».
Θα μείνουν για πάντα στην Ελλάδα;
Παρότι η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας αποδείχθηκε δυσκολότερη απ’ όσο περίμεναν, συνεχίζουν να προσπαθούν, αξιοποιώντας κάθε ευκαιρία για εξάσκηση.
Τέσσερις μήνες μετά την εγκατάστασή τους, εξακολουθούν να χαίρονται για την επιλογή τους.
Το σπίτι τους, που περιλαμβάνει κύρια κατοικία και ανεξάρτητο ξενώνα με θέα στον Κορινθιακό Κόλπο, αποτελεί, όπως λένε, το ιδανικό καταφύγιο.
«Ήταν η τέλεια τοποθεσία, στην κατάλληλη τιμή, και όλα εξελίχθηκαν καλύτερα απ’ όσο θα μπορούσαμε να φανταστούμε», λέει ο Τζέφρι.
Δεν έχουν επιστρέψει στη Φλόριντα από τότε που έφυγαν, όμως έχουν ήδη φιλοξενήσει αγαπημένα τους πρόσωπα στην Ελλάδα.
«Στις Ηνωμένες Πολιτείες όλα ήταν ένας ασταμάτητος αγώνας δρόμου», θυμάται ο Τζέφρι. «Εδώ, επιτέλους, μπορείς να επιβραδύνεις και να απολαύσεις τη ζωή. Όπως λένε, να σταματήσεις για να μυρίσεις τα τριαντάφυλλα».
Όσο για το ενδεχόμενο επιστροφής στις ΗΠΑ; Ο Γουόλτερ απαντά διπλωματικά: «Ποτέ μη λες ποτέ». Ο Τζέφρι, όμως, φαίνεται λιγότερο διαλλακτικός, αστειευόμενος: «Αν θέλει, ας γυρίσει εκείνος. Εγώ μένω εδώ.»
Πηγή: skai.gr
