Από το σοκ των Βρυξελλών το 2009, όταν η Ελλάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με μια βαθιά κρίση αξιοπιστίας, μέχρι την ακραία τοποθέτηση Ευρωπαίας αξιωματούχου «να πουλήσει η Ελλάδα την Ακρόπολη».
Το δεύτερο επεισόδιο του ντοκιμαντέρ «Στο Χιλιοστό», των Ελένης Βαρβιτσιώτη και Βικτώριας Δενδρινού, ξεκινάει από την αποκάλυψη του Γιώργου Παπακωνσταντίνου, το 2009, για τα παραποιημένα δημοσιονομικά στοιχεία.
Έξι χρόνια αργότερα, το 2015, το σκηνικό μεταφέρεται στις Βρυξέλλες, όπου η αντιπροσωπεία της νέας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ φτάνει «σαν επαναστάτες από τα οδοφράγματα», στις ευρωπαϊκές αίθουσες διαπραγμάτευσης, ζητώντας άμεσες λύσεις την ώρα που τα ελληνικά ταμειακά διαθέσιμα είναι μόλις 1,6 δισ. ευρώ και ο κίνδυνος να μην καταβληθούν μισθοί και συντάξεις είναι άμεσα ορατός.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Στο παρασκήνιο, παρεμβάσεις τρίτων παικτών, όπως η Ρωσία, ο έντονος αμερικανικός παράγοντας και μια σειρά από σκληρές ευρωπαϊκές διαπραγματεύσεις συνθέτουν το σκηνικό. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Γιάνης Βαρουφάκης περιγράφεται από Ευρωπαίους αξιωματούχους ως «τραγικός» στο Eurogroup, σε μια από τις πιο τεταμένες φάσεις της κρίσης.
Το «προπατορικό αμάρτημα» των ελληνικών δημοσιονομικών
2009. Το σημείο μηδέν της κρίσης εμπιστοσύνης για την Ελλάδα. Στη χρονική στιγμή οπότε και αποκαλύφθηκε ότι το πραγματικό δημοσιονομικό έλλειμμα ήταν πολύ υψηλότερο από αυτό που δήλωνε η χώρα.
Μετά τις εθνικές εκλογές του Οκτωβρίου, η νέα κυβέρνηση ανέλαβε καθήκοντα και ο νέος υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, εμφανίστηκε ενώπιον των Ευρωπαίων αξιωματούχων με ένα μήνυμα που άλλαξε τα πάντα. «Ονομάζομαι Γιώργος Παπακωνσταντίνου και είμαι εδώ για να σας παρουσιάσω το πρόγραμμα της νέας κυβέρνησης. Πρώτ’ απ’ όλα, όμως, πρέπει να σας πω ότι έχουμε άσχημα νέα. Υπάρχει πρόβλημα.»
Η αποκάλυψη, όπως θυμάται ο Κλάους Ρέγκλινγκ, Διευθύνων Σύμβουλος του ESM, ήταν πραγματικό σοκ. Όχι μόνο λόγω του μεγέθους του δημοσιονομικού εκτροχιασμού, που αιφνιδίασε κυβερνήσεις και αγορές, αλλά κυρίως επειδή κατέδειξε πως η Ελλάδα δεν είχε υπάρξει ειλικρινής. Και ήταν η στιγμή που η εμπιστοσύνη άρχισε να καταρρέει.
«Το παιχνίδι τελείωσε»
Ο Χοακίν Αλμούνια, τότε επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων της Κομισιόν, έθεσε εξαρχής το ζήτημα τόσο σε θεσμικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητούσε να αποσαφηνιστεί τι ακριβώς είχε συμβεί, γιατί συνέβη και ποιες παρεμβάσεις απαιτούνταν ώστε η Eurostat να αποκτήσει ισχυρότερα εργαλεία ελέγχου, προκειμένου να αποτραπεί η επανάληψη αντίστοιχων φαινομένων.
Ακόμη πιο αιχμηρός εμφανίστηκε ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ. Δήλωσε εντυπωσιασμένος από την απόκλιση μεταξύ των «παλιών και των νέων στοιχείων». Το μήνυμα του τότε επικεφαλής του Eurogroup ήταν ξεκάθαρο: «Το παιχνίδι τελείωσε. Χρειαζόμαστε σοβαρά στατιστικά στοιχεία».
«Πουλήστε την Ακρόπολη»
«Ηταν μεγάλο λάθος της Ελλάδας να αφήσει τους υπόλοιπους εταίρους να πιστεύουν ότι τα πράγματα πήγαιναν σχετικά καλά. Από τη στιγμή που η Ελλάδα παραδέχθηκε ότι είχε παραπλανήσει τους εταίρους, δεν ήταν πια αξιόπιστη» λέει ο Γιούνκερ. Και αναφέρεται σε ακραίες τοποθετήσεις από πλευράς των εταίρων. Όπως στην πρόταση μιας υπουργού Οικονομικών, σε συνεδρίαση του Eurogroup, σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα θα μπορούσε ακόμη και να πουλήσει την Ακρόπολη ώστε να εξασφαλίσει πόρους και να εξέλθει από το αδιέξοδο. Αν και ο Γιούνκερ θυμάται ποια ήταν η υπουργός, επέλεξε να μην αποκαλύψει την ταυτότητά της, σημειώνοντας μόνο ότι σήμερα δραστηριοποιείται στον χώρο της εκπαίδευσης.
[embedded content]
Επίσης, παραδέχεται ένα λάθος του. «Το μόνο πραγματικό λάθος που έκανε. Το γεγονός ότι δεν έθεσε ενώπιον των ευθυνών της την κυβέρνηση Καραμανλή. Γιατί αφελώς» τον πίστευε.
[embedded content]
Χρειάστηκε να φτάσει η χώρα στο 2014 ώστε να υπάρχει μια «καλή εικόνα» για το τι συμβαίνει στη δημόσια διαχείριση και στα ταμειακά διαθέσιμα.
Όταν οι προεκλογικές υποσχέσεις συνάντησαν το άδειο ταμείο
2015. Στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, η εικόνα είναι σοκαριστική. Τα διαθέσιμα του Δημοσίου δεν επαρκούν για τις υποχρεώσεις που έρχονται, ενώ η Ελλάδα βρίσκεται ήδη εκτός αγορών. Η χώρα διαθέτει μόλις 1,6 δισ. ευρώ στο ταμείο, ενώ οι επερχόμενες υποχρεώσεις της είναι πολλαπλάσιες.
«Ήταν τρόμος», θυμάται η τότε Γενική Διευθύντρια Προϋπολογισμού και Δημοσιονομικής Πολιτικής, Σταυρούλα Μηλιάκου, περιγράφοντας τη στιγμή που το ενδεχόμενο να μην καταβληθούν μισθοί και συντάξεις έπαψε να είναι θεωρητικό σενάριο και μετατράπηκε σε άμεση απειλή.
«Ήταν ένας τρόμος γιατί πολλές δεν ένιωθα ότι υπήρχε κατανόηση από τους πολιτικούς μου προϊσταμένους του μεγέθους του προβλήματος.»
Πρόκειται για τις πρώτες, κρίσιμες ημέρες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, όταν οι προεκλογικές εξαγγελίες έρχονται αντιμέτωπες με τη σκληρή πραγματικότητα των δημόσιων οικονομικών.
«Τα ταμειακά διαθέσιμα δυο μέρες μετά τις εκλογές είναι ήδη στο κόκκινο. Προφανώς θα έπρεπε να βρεθεί μια άμεση λύση για να πληρωθούνε μισθοί και συντάξεις και να μην υπάρξει στάση πληρωμών του ελληνικού δημοσίου προς συνταξιούχους και δημοσίους υπαλλήλους τον πρώτο μήνα της διακυβέρνησής μας» λέει ο Δημήτρης Τζανακόπουλος, γενικός γραμματέας του τότε πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, τη διετία 2015-2016.
[embedded content]
Γιούνκερ σε Τσίπρα: Με τέτοιο προεκλογικό πρόγραμμα εγώ θα είχα πάρει 80%
4 Φεβρουαρίου 2015. «Οταν ήρθε (ο Τσίπρας) στις Βρυξέλλες ήθελα να δείξω πως δεν επρόκειτο για συνάντηση μεταξύ εχθρών. Σε αυτή την πρώτη συνάντηση, όπου τον πήρα από το χέρι, μου είπε ‘Να ξέρετε πως εξελέγην με ποσοστό 36% και αυτό πρέπει να ληφθεί σοβαρά από την Ευρωπαϊκή ‘Ενωση.’ Και θυμάμαι πως του είπα, ‘αυτό δεν με εντυπωσιάζει. Αν είχα ποτέ στη ζωή μου το πρόγραμμα που είχες εσύ, προεκλογικά στην Ελλάδα, θα με ψήφιζε το 80%. Οπότε το 36% βάσει αυτού του προγράμματος είναι πολύ χαμηλό ποσοστό.» θυμάται ο Γιούνκερ.
[embedded content]
Επαναστάτες από τα οδοφράγματα – «Πού είναι τα χρήματα;»
Ο Μάρτιν Ζέλμαϊρ, τότε επικεφαλής του επιτελείου του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, χαρακτηρίζει την πρώτη του συνάντηση με το επιτελείο της ελληνικής κυβέρνησης ως μια από τις πιο ενδιαφέρουσες εμπειρίες της ζωής του. Η ελληνική αντιπροσωπεία μπήκε στην αίθουσα σαν «επαναστάτες που έρχονται κατευθείαν από τα οδοφράγματα. Μπήκαν στην αίθουσα, κάθονταν με τα πουκάμισα ανοιχτά και μας ρωτούσαν ‘Πού είναι τα χρήματα; Πού είναι τα χρήματα;’»
[embedded content]
Ο Γιούνκερ πάντως δηλώνει ότι είχε και έχει συμπάθεια στον Τσίπρα. «Είχα την εντύπωση ότι υπερασπιζόταν την αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού και ήμουν πολύ ευαίσθητος σε αυτή τη διάσταση της συμπεριφοράς του γιατί η αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού αντιμετωπίστηκε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο.»
[embedded content]
Ο αμερικανικός παράγοντας
Η εμπλοκή της αμερικανικής κυβέρνησης στην ευρωπαϊκή κρίση, και ειδικά στο ελληνικό πρόγραμμα υπήρξε πολύ πιο καθοριστική απ’ όσο έχει αποτυπωθεί στις περισσότερες αναλύσεις. Όπως αναφέρεται, ο ρόλος της Ουάσιγκτον ήταν εκτεταμένος, με συνεχή παρασκηνιακή παρουσία στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Αθήνας, Ευρωπαϊκής Ένωσης και ΔΝΤ, με στόχο την αποφυγή μιας ευρύτερης οικονομικής αποσταθεροποίησης.
Ο Τζακ Λιου, τότε υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο η Ουάσιγκτον αντιμετώπιζε την προοπτική μιας ελληνικής χρεοκοπίας, σημειώνοντας ότι μια τέτοια εξέλιξη θα ήταν «ιδιαιτέρως επιζήμια».
[embedded content]
Όπως εξηγεί, η αμερικανική πλευρά θεωρούσε ότι μια κατάρρευση της Ελλάδας στην Ευρωζώνη δεν θα είχε μόνο οικονομικές συνέπειες, αλλά και ευρύτερη γεωπολιτική διάσταση. Η Ελλάδα, όπως επισημαίνει, βρίσκεται σε μια στρατηγικά ευαίσθητη περιοχή και διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην ασφάλεια της Ευρώπης, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν ιστορικά στενούς δεσμούς με τη χώρα.
Ο Τζακ Λιου, αποκαλύπτει ότι στην Ουάσιγκτον υπήρχε έντονη ανησυχία, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ είχε αποκτήσει τη φήμη ενός πολύ ριζοσπαστικού κόμματος, κυρίως μέσα από τη ρητορική του. Όπως λέει, δεν ήταν σαφές τι θα ακολουθούσε μετά τις εκλογές. Με την ομάδα που έφτιαξε ήταν κάπως δύσκολο να εμπλακεί κανείς.
Ο Ντάλιπ Σινγκ, αξιωματούχος του αμερικανικού Υπουργείου Οικονομικών, ο οποίος είχε την ευθύνη για την Ευρώπη και την Ευρασία αναφέρει πως η αμερικανική εκτίμηση πριν από τις εκλογές του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ότι, σε περίπτωση εκλογικής νίκης, η νέα κυβέρνηση θα απέρριπτε το σύνολο του προγράμματος διάσωσης, οδηγώντας τη χώρα σε ασφυκτική πιστωτική κρίση, πιθανή τραπεζική αστάθεια και εκροή καταθέσεων, με ευρύτερες συνέπειες που θα έθεταν στο τραπέζι ακόμη και τη σταθερότητα της Ευρωζώνης.
[embedded content]
Ο Σινγκ περιγράφει τη συνάντησή του με τον τότε Υπουργό Οικονομικών, Γιάνη Βαρουφάκη, ως μια εμπειρία «αλησμόνητη» αλλά και βαθιά ανησυχητική. «Ήταν ακριβώς όπως στην τηλεόραση: χαρισματικός, ευφραδής, για κάποιους ευφυής, αλλά ξεκάθαρα θεατρικός», θυμάται.
Η στιγμή που η συζήτηση πέρασε από τη θεωρία στην πραγματικότητα ήταν η πιο αποκαλυπτική. Όταν ο Αμερικανός τον ρώτησε ποιο ήταν το σχέδιο σε περίπτωση που η Ελλάδα χρεοκοπήσει και βγει από το ευρώ, η απάντηση του Βαρουφάκη τον άφησε άναυδο: «Έχετε μπερδευτεί; Είμαι ριζοσπάστης Μαρξιστής. Θα χορεύουμε στους δρόμους!»
Για την Ουάσιγκτον, το συμπέρασμα ήταν ένα: «Οδεύουμε προς τον γκρεμό».
Η αμερικανική πλευρά διέγνωσε τότε μια στρατηγική «bank shot». Η Αθήνα άφηνε να εννοηθεί ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να βγει από τη δυτική στρατηγική τροχιά και να στραφεί προς τους ανταγωνιστές των ΗΠΑ (Ρωσία/Κίνα). Ο αξιωματούχος χαρακτηρίζει αυτή την κίνηση ως «βαθύτατη λανθασμένη εκτίμηση» και τη στρατηγική της κυβέρνησης ως «ριψοκίνδυνη».
Ο Νταίσελμπλουμ από την πλευρά του αναφέρεται σε ένα περιστατικό από την περίοδο των επαφών του Γιάνη Βαρουφάκη με ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, περιγράφοντας μια επίσκεψή του στην Ιταλία. Όπως λέει, ο Βαρουφάκης, μετά από συνάντηση στο ιταλικό Υπουργείο Οικονομικών, φέρεται να δήλωσε δημόσια ότι και το ιταλικό χρέος είναι μη βιώσιμο, κάτι που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από την ιταλική πλευρά.
[embedded content]
«Τραγικός» στο Eurogroup: Ο Σόιμπλε, οι εταίροι, ο Βαρουφάκης και το ναυάγιο
Ο Τόμας Στέφεν, υφυπουργός Οικονομικών της Γερμανίας το 2015, περιγράφει τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ως έναν πολιτικό με ξεκάθαρο όραμα για την ευρωπαϊκή ενοποίηση και τη νομισματική ολοκλήρωση.
Όπως αναφέρει, για τον Σόιμπλε αποτελούσε διαχρονική επιδίωξη η ύπαρξη ενός ενιαίου νομίσματος σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, γεγονός που τον οδήγησε να ενθαρρύνει και κράτη εκτός ευρώ να ενταχθούν όσο το δυνατόν νωρίτερα στη ζώνη του ενιαίου νομίσματος. Στην οπτική του, η συμμετοχή στο Eurogroup συνεπαγόταν αυξημένο επίπεδο ευθύνης και δημοσιονομικής πειθαρχίας.
Σε συνάντηση που είχε ο Σόιμπλε με τον Γιάνη Βαρουφάκη στην κοινή συνέντευξη Τύπου ανακοινώθηκε το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων: «Δεν υπήρξε απόλυτη συμφωνία. Συμφωνούμε πως διαφωνούμε.» δήλωσε ο Σόιμπλε για να συμπληρώσει ο Βαρουφάκης «Δεν φτάσαμε σε συμφωνία. Δεν συμφωνήσαμε καν ότι διαφωνούμε.»
Η στάση του Γιάνη Βαρουφάκη στα Eurogroup αξιολογήθηκε αρνητικά από την πλευρά των εταίρων, με την εκτίμηση ότι προσέγγιζε τις διαπραγματεύσεις με την πεποίθηση πως θα μπορούσε ο ίδιος, προσωπικά, να πείσει τα υπόλοιπα κράτη-μέλη ότι η ελληνική θέση ήταν η ορθή.
[embedded content]
Ο τύπος που είδαμε στο Eurogroup ήταν τραγικός, λέει ο Πιερ Μοσκοβισί. «Πίστευε πως αυτός ο ίδιος θα μπορούσε να πείσει όλες τις χώρες του Eurogroup πως είχε δίκιο.»
[embedded content]
«Δεν είμαι σίγουρος καν ότι ήξερε πως δουλεύει το Eurogroup και αυτό νομίζω ότι το συμπεριζόμασταν όλοι. Δηλαδή όλοι ακριβώς δεν είχαμε καταλάβει που είναι το κέντρο της εξουσίας και πού πρέπει να διαπραγματευτείς. Είπε ο Γιάννης ο Βαρουφάκης ότι αντιμετωπίζουμε μια ανθρωπιστική κρίση και άρα πρέπει να αλλάξει και τουλάχιστον έξι εφτά υπουργοί γέλασαν. Αυτό εκτός από τη χυδαιότητα της αντίδρασης, μου δημιούργησε ότι έχουμε πολύ δύσκολο έργο.»
[embedded content]
Ο τότε επικεφαλής του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ, θυμάται πως ο «Γιάνης Βαρουφάκης μπήκε στη συνεδρίαση και άρχισε αμέσως να κάνει μαθήματα ότι δεν καταλαβαίνανε τι πραγματικά συνέβαινε, την οικονομική πλευρά. Οπότε το κλίμα ήταν αρνητικό και από τις δυο πλευρές.»
[embedded content]
Παράλληλα, περιγράφει ένα χαρακτηριστικό περιστατικό από τις διαπραγματεύσεις με τον Γιάνη Βαρουφάκη. Όπως αναφέρει, είχε επιτευχθεί μια αρχική συμφωνία διαδικαστικού χαρακτήρα, με πρόβλεψη για συνέχιση των συζητήσεων και πιθανές προσαρμογές στους όρους του προγράμματος. Σε εκείνο το σημείο, ο Βαρουφάκης ζήτησε να επικοινωνήσει με την Αθήνα, κάτι που έγινε δεκτό από τους υπόλοιπους υπουργούς, αν και δεν αποτελούσε συνήθη πρακτική.
Ωστόσο, ο τότε Έλληνας υπουργός δεν αποχώρησε από την αίθουσα για την τηλεφωνική επικοινωνία, αλλά παρέμεινε στο τραπέζι του Eurogroup και μιλούσε, όπως εκτιμάται, με τον Έλληνα πρωθυπουργό, παρουσία όλων των ομολόγων του και των συνεργατών τους.
Η διαδικασία αυτή διήρκεσε πάνω από μισή ώρα, γεγονός που, όπως σημειώνει ο Ντάισελμπλουμ, οδήγησε αρκετούς υπουργούς να χάσουν την υπομονή τους και να αποχωρήσουν σταδιακά από τη συνεδρίαση, μεταξύ των οποίων οι υπουργοί Αυστρίας, Ισπανίας και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.
[embedded content]
Ο Ντάισελμπλουμ σημειώνει ότι στη συνέχεια πλησίασε τον Βαρουφάκη, ο οποίος συνέχιζε ακόμη το τηλεφώνημα, και του είπε πως «δεν υπάρχει πλέον συμφωνία», καθώς η αποχώρηση των υπουργών δεν επέτρεπε τη λήψη απόφασης. Όπως αναφέρει, η αντίδραση του Έλληνα υπουργού δεν άλλαξε τη ροή της διαδικασίας, καθώς συνέχισε την επικοινωνία του για αρκετή ώρα, πριν τελικά απαντήσει ότι δεν μπορεί να υπάρξει συμφωνία.
«Ηταν από τις λίγες συνεδριάσεις του Eurogroup που έληξε σε χάος» θυμάται ο Ντάισελμπλουμ.
Σύμφωνα με τον ίδιο, βλέποντας τις διαπραγματεύσεις να μην προχωρούν με τον Γιάνη Βαρουφάκη, ζήτησε να υπάρξει απευθείας επικοινωνία με το επιτελείο του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα. Η επαφή αυτή τελικά πραγματοποιήθηκε και το επόμενο πρωί συναντήθηκε με τον Αλέξη Τσίπρα στο ξενοδοχείο του στις Βρυξέλλες. Εκεί, σύμφωνα με τον ίδιο, συμφωνήθηκε ότι η μόνη ρεαλιστική διέξοδος ήταν μια κοινή δημόσια δήλωση πως οι δύο πλευρές είχαν έρθει σε επαφή, είχαν «εποικοδομητικές συνομιλίες» και ότι οι διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν με στόχο πιθανές προσαρμογές στο πρόγραμμα.
Στόχος, ήταν να σταλεί ένα μήνυμα σταθερότητας και να αποκατασταθεί, έστω και προσωρινά, η εμπιστοσύνη των αγορών και των εταίρων.
«Επέκταση της δανειακής σύμβασης του δευτέρου μνημονίου κατά ένα τετράμηνο συν τους όρους του δευτέρου μνημονίου που δεν είχε εκπληρώσει η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου συν και πρόσθετους όρους» λέει ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, σύμφωνα με τον οποίο ο Αλέξης Τσίπρας «Υπέγραψε επέκταση δανειακής σύμβασης χωρίς δάνειο. … Δεν εξασφάλισε δάνεια και ξύναμε επί τετράμηνο τον πάτο του δημοσίου.»
[embedded content]
«Είχα την ξεκάθαρη εντύπωση πως οι Έλληνες ομόλογοι απλώς δεν είχαν διαβάσει το μνημόνιο» λέει ο τότε εκπρόσωπος του ΔΝΤ στην τρόικα, Ντέκλαν Κοστέλλο,
Βοήθεια από τον Πούτιν
Ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ επιβεβαιώνει πως ο Βλαντιμίρ Πούτιν επικοινώνησε μαζί του για να του μεταφέρει πως ο Έλληνας πρωθυπουργός ζήτησε βοήθεια. Η απάντηση του Γιούνκερ ήταν κοφτή: «Είμαστε σε θέση να λύσουμε το πρόβλημα μόνοι μας», κλείνοντας την πόρτα σε εξωτερικές παρεμβάσεις.
Σύμφωνα με τον Τόμας Βίζερ, πρόεδρο του EWG, η πιο καθηλωτική στιγμή είναι η περιγραφή μιας συνάντησης στις δύο τα ξημερώματα, μετά από ώρες άκαρπων συζητήσεων. Όταν η ελληνική πλευρά υποστήριξε πως όλη αυτή η συζήτηση ήταν «ανώφελη ανοησία» γιατί στο τέλος η Ευρώπη θα έδινε τα χρήματα ούτως ή άλλως. Ο Βίζερ γύρισε στον Βαρουφάκη και του είπε: «Κοίταξέ με στα μάτια. Θα χρεοκοπήσετε».
Πηγή: skai.gr
