Μια υπόθεση που εκτυλίχθηκε επί τρία χρόνια και ανέδειξε τις πιέσεις που δέχονται οι γιατροί του δημόσιου συστήματος υγείας, ολοκληρώθηκε με δεύτερη διαδοχική δικαστική δικαίωση για την πρώην διευθύντρια της Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου Ρεθύμνου, Ελένη Ιωαννίδου.
Yποστηρίζει ότι εξαναγκάστηκε σε παραίτηση εξαιτίας της χρόνιας υποστελέχωσης, των υπερεφημεριών, της συμμετοχής σε διακομιδές διασωληνωμένων ασθενών, της μη χορήγησης αδειών και ρεπό, της υπερφόρτωσης με πολλαπλά καθήκοντα και της πειθαρχικής διαδικασίας που κινήθηκε εις βάρος της όταν αντέδρασε στις συνθήκες αυτές. Η παρατεταμένη στάση της διοίκησης και η μη ανταπόκριση στα αιτήματά της,σε συνδυασμό με το σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης (burnout), την οδήγησαν σε παραίτηση λόγω ψυχικής και σωματικής επιβάρυνσης.
Η πρώτη αγωγή της αφορούσε την αποζημίωση για 180 ημέρες άδειας που, όπως αναφέρει, δεν μπόρεσε να λάβει λόγω των υπηρεσιακών αναγκών. Για την υπόθεση αυτή δικαιώθηκε, ωστόσο το νοσοκομείο άσκησε έφεση. Ενώ η δεύτερη αγωγή αφορούσε την ηθική βλάβη που υποστηρίζει ότι υπέστη από τις συνθήκες εργασίας και τον εξαναγκασμό σε παραίτηση. Όπως αναφέρει, και σε αυτή την υπόθεση το δικαστήριο έκανε δεκτή την αγωγή της.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Σύμφωνα με την ίδια, το δικαστήριο αναγνώρισε ευθύνη του νοσοκομείου για την ηθική βλάβη και της επιδίκασε 20.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση, με νόμιμο τόκο από τις 21 Αυγούστου 2023, καθώς και τα δικαστικά έξοδα.
H ανάρτηση της Ελένης Ιωαννίδου
Μετά από 3 χρόνια και την επιμονή της δικηγόρου μου και φίλης Βασιλικής Γκόγκου Βίκυ Γκόγκου βγήκε η δεύτερη καταδικαστική για το νοσοκομείο Ρεθύμνου απόφαση.
Μετά τον εξαναγκασμό μου σε παραίτηση από τη θέση της διευθύντριας του παθολογικού τμήματος του νοσοκομείου Ρεθύμνου, έκανα αγωγή στη διοίκηση του νοσοκομείου για δύο λόγους.
Ο ένας ήταν η αποζημείωση των αδειών (180 ημερών) που δεν έλαβα, λόγω σταθερής υποστελέχωσης τα τελευταία 5 χρόνια και το δεύτερο και κυριότερο για μένα, η ηθική βλάβη που υπέστην λόγω του εξαναγακγασμου μου σε υπερεφημέρευση, σε συμμετοχή σε διακομιδές διασωληνωμένων ασθενών, σε περικοπή αδειών και ρεπό, την υπερφόρτωση σε πολλαπλές εργασίες και πόστα τα τελευταία έτη, και την έναρξη πειθαρχικής διαδικασίας εις βάρος μου, λόγω της αντίδρασης μου και στάσης μου σε όλα αυτά. Ως αποτέλεσμα οδηγήθηκα σε αδυναμία να κρατήσω ένα επίπεδο στη νοσηλεία των ασθενών μου, την οποία έκρινα επικίνδυνη πολλές φορές και επακόλουθα τη σωματική και ψυχική μου κατάρρευση. Στο πρώτο δικαστήριο δικαιώθηκα για την αποζημίωση των αδειών που μου χρωστούσε με δική του υπαιτιότητα το νοσοκομείο. Και ενώ η ίδια η διοίκηση και ο νομικός της σύμβουλος με προέτρεψαν να διεκδικήσω νομικά την αποζημείωση των αδειών που δεν μπόρεσαν λόγω αυξημένων αναγκών και υποστελέχωσης να μου δώσουν, άσκησαν έφεση στην απόφαση που με δικαιώνει!!!
Λόγω μη συνάφειας των δύο υποθέσεων έγινε δεύτερο δικαστήριο για το θέμα της ηθικής βλάβης στο οποίο δικαιώθηκα επίσης πρόσφατα.
Να σημειωθεί ότι είναι η πρώτη φορά πανελληνίως που γίνεται ένα τέτοιο δικαστήριο με διακύβευμα τον εξαναγκασμό σε παραίτηση λόγω απαράδεκτων εργασιακών συνθηκών στο δημόσιο τομέα. Θεωρώ ότι έχει πολύ μεγάλη σημασία όχι μόνο για τη δική μου δικαίωση με δεδομένο ότι εξαναγκάστηκα λόγω των συνθηκών να παραιτηθώ από μια εργασία που αγαπούσα και είχα επιλέξει αλλά και για δεκάδες παρόμοιες περιπτώσεις που συνάδελφοι οδηγήθηκαν σε παραίτηση για τους ίδιους λόγους.
Παρακάτω παραθέτω το βασικό σκεπτικό της απόφασης η οποία είναι 14 σελίδες και υιοθετεί ουσιαστικά τη δική μου θέση.
«Το Δικαστήριο έκρινε ότι η παρατεταμένη στάση της διοίκησης του νοσοκομείου, η μη ουσιαστική ανταπόκριση στα επανειλημμένα αιτήματα της ενάγουσας και οι ιδιαίτερα επιβαρυμένες συνθήκες εργασίας συνέβαλαν καθοριστικά στη δημιουργία συνδρόμου επαγγελματικής εξουθένωσης (burnout). Διαπίστωσε ότι η ενάγουσα εξάντλησε τα νόμιμα μέσα για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα, χωρίς αποτέλεσμα, και ότι τελικά οδηγήθηκε σε παραίτηση λόγω της ψυχικής και σωματικής επιβάρυνσης που υπέστη.
Ως προς την αποζημίωση, το Δικαστήριο έκρινε ότι στοιχειοθετείται ευθύνη του νοσοκομείου για ηθική βλάβη, λαμβάνοντας υπόψη τη διάρκεια της επιβάρυνσης, τις επιπτώσεις στην υγεία και την επαγγελματική ζωή της ενάγουσας και τη βαρύτητα της παράνομης παράλειψης της διοίκησης. Για τους λόγους αυτούς έκανε δεκτή την αγωγή και επιδίκασε χρηματική ικανοποίηση ύψους 20.000 ευρώ, με νόμιμο τόκο από 21.08.2023, καθώς και τα δικαστικά έξοδα.»
