Η Γαλλία ηγήθηκε στροφής προς την ακροδεξιά με το εκλογικό αποτέλεσμα να δείχνει μια τόσο συντριπτική νίκη για την ακροδεξιά Εθνική Συσπείρωση που ο φιλελεύθερος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν διέλυσε το κοινοβούλιο και προκήρυξε πρόωρες εκλογές
Το κέντρο πολιτικού βάρους της Ευρώπης στρέφεται προς τα δεξιά.
Κεντροδεξιά και ακροδεξιά κόμματα πρόκειται να ξεπεράσουν πρώτα τη θέση στις εκλογές για την Ευρωπαϊκή Ένωση της Κυριακής στις πολυπληθέστερες χώρες: Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία και Πολωνία.
Γαλλία και Γερμανία: δυναμική άνοδος ακροδεξιάς
Η Γαλλία ηγήθηκε στροφής προς την ακροδεξιά με το εκλογικό αποτέλεσμα να δείχνει μια τόσο συντριπτική νίκη για την ακροδεξιά Εθνική Συσπείρωση που ο φιλελεύθερος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν διέλυσε το κοινοβούλιο και προκήρυξε πρόωρες εκλογές. Οι πρώτες προβλέψεις πρότειναν ότι η Εθνική Συσπείρωση θα κέρδιζε το 32 τοις εκατό ή περισσότερο των ψήφων, περισσότερο από το διπλάσιο από αυτό του κόμματος του προέδρου.
«Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν μπορεί να μείνει κουφός στο μήνυμα που έστειλε σήμερα το απόγευμα ο λαός της Γαλλίας», είπε ο πρόεδρος του Εθνικού Ράλι Τζόρνταν Μπαρντέλα στους υποστηρικτές του στο Parc Floral στο Παρίσι.
Στη Γερμανία, η κεντροδεξιά οδεύει προς μια άνετη νίκη, με την ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) να έρχεται δεύτερη και να κερδίζει τους Σοσιαλιστές του Καγκελαρίου Όλαφ Σολτς στην τρίτη θέση.
Μια πιθανή νίκη της Λεπέν μπορεί να φέρει αναταραχή σε όλη την Ευρώπη
Οι ψηφοφόροι σε 27 έθνη ψήφισαν την περασμένη εβδομάδα για να επιλέξουν 720 μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τα οποία θα υπηρετήσουν τα επόμενα πέντε χρόνια. Πρωταρχικός ρόλος τους είναι να εγκρίνουν ή να απορρίπτουν τον κύριο υποψήφιο για την κορυφαία θέση της Ευρώπης: τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Σε μια ήπειρο που επιδιώκει να ξορκίσει τα φαντάσματα του φασισμού για οκτώ δεκαετίες, η δυναμική παρουσία της ακροδεξιάς θα είναι ένα από τα πιο καυτά θέματα συζήτησης.
Παρόλο που είναι σχετικά απίθανο τα ακροδεξιά κόμματα να είναι σε θέση να συντονιστούν ως ενοποιημένη ομάδα εντός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δεδομένων των διαφωνιών αναφορικά με ζητήματα όπως η Ρωσία, θα είναι πάραυτα σε θέση να επηρεάσουν την κατεύθυνση της ΕΕ, σε οτιδήποτε, από τη μετανάστευση έως τις κλιματικές πολιτικές.
Συγκεντρωμένα μαζί, τα ριζοσπαστικά δεξιά κόμματα αντιπροσωπεύουν τη δεύτερη μεγαλύτερη δύναμη στο κοινοβούλιο, όντας πρώτοι στη Γαλλία και την Ιταλία και δεύτεροι στη Γερμανία, τις τρεις μεγαλύτερες και πιο σημαντικές χώρες του μπλοκ των 27 εθνών.
Η ακροδεξιά αναμένεται επίσης να κερδίσει στην Ουγγαρία και να ισοβαθμήσει στην πρώτη θέση όσον αφορά τις έδρες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ολλανδία. Η κεντροδεξιά ήταν άνετα πρώτη σε Ελλάδα και Βουλγαρία.
Το πιο δυσοίωνο προειδοποιητικό σήμα για το μέλλον της ΕΕ είναι η Γαλλία, δεδομένης της κλίμακας της νίκης της ακροδεξιάς επί του Μακρόν. Όλα τα βλέμματα θα είναι τώρα στραμμένα στο εάν το λαϊκιστικό κύμα της Γαλλίας μπορεί να διατηρήσει τη δυναμική του στις επικείμενες κοινοβουλευτικές εκλογές και στις προεδρικές εκλογές του 2027 – όπου μια νίκη της ακροδεξιάς ηγέτη Μαρίν Λεπέν θα απειλούσε να φέρει σε αναταραχή ολόκληρη την ΕΕ.
Το στοίχημα για την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν
Ο επίσημος νικητής της βραδιάς φαίνεται ότι θα είναι η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, της οποίας το κεντροδεξιό Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα θα εξακολουθεί να αποτελεί το μεγαλύτερο μπλοκ στο Κοινοβούλιο.
Η κεντροδεξιά θα είναι η κυρίαρχη δύναμη αλλά δύσκολα μπορεί να κυβερνήσει μόνη της καθώς θα απέχει μίλια από την απόλυτη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο.
Η κύρια πρόκληση για τη φον ντερ Λάιεν τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες θα είναι αν θα μπορέσει να συνάψει συμφωνία με τα παραδοσιακά κεντρώα κόμματα, τους σοσιαλιστές και τους φιλελεύθερους, για να δημιουργήσει μια πλειοψηφία 361 ή περισσότερων στο Κοινοβούλιο.
Συνολικά, οι τρεις μεγάλες ομάδες του κέντρου έχουν περίπου 400 θέσεις. Αυτό σημαίνει ότι η επανεκλογή της φον ντερ Λάιεν είναι ακόμα ρευστή κι έχει δρόμο για να κριθεί ουσιαστικά, επειδή η ίδια μπορεί να απορριφθεί εάν μόνο το 10% περίπου των βουλευτών από τα κύρια κόμματα επαναστατήσουν ενάντια στις κομματικές τους γραμμές. Το ποσοστό εξέγερσης είναι συνήθως υψηλότερο.
Αυτό εγείρει ένα μεγάλο ερώτημα για το αν θα χρειαστεί να ψαρέψει για άλλους συμμάχους, από τους Πράσινους μέχρι τους δεξιούς Αδελφούς της Ιταλίας της Ιταλίδας πρωθυπουργού Τζορτζία Μελόνι.
Η κεντροδεξιά της φον ντερ Λάιεν απορρίπτει γρήγορα την ξενοφοβία και τον ευρωσκεπτικισμό της ακροδεξιάς, αλλά γνωρίζει ότι οι ψηφοφόροι της μοιράζονται τις ίδιες ανησυχίες για το κόστος ζωής, τη μετανάστευση και την αίσθηση ότι οι παραδοσιακές βασικές επιχειρήσεις της Ευρώπης έχουν πληγεί από την πράσινη ρύθμιση.
Πηγή: skai.gr
