Η συνοδεία της γερμανικής αντιπροσωπείας δυσκολεύεται να φτάσει στον προορισμό της μέσα στην πυκνή κυκλοφορία της Νέας Υόρκης. Σειρήνες ηχούν, κόρνες απαντούν και οι περαστικοί παραπονιούνται. Τελικά, ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, Γιόχαν Βάντεφουλ, φτάνει στα Ηνωμένα Έθνη λίγα λεπτά πριν από το προγραμματισμένο ραντεβού του.
Η τρίλεπτη ομιλία του Βάντεφουλ αναφέρεται στην ασφάλεια στη θάλασσα, στις αρνητικές συνέπειες του πολέμου στο Ιράν και, ειδικότερα, στο κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ. Μετά την ομιλία κάθεται στη διάσημη τράπεζα συνεδριάσεων σε σχήμα πετάλου του Συμβουλίου Ασφαλείας. Κάποιος του ζητά γρήγορα να καθίσει στις διπλανές σειρές. Η Γερμανία δεν είναι μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας, τουλάχιστον όχι ακόμα.
Βάντεφουλ: «Οι πιθανότητες είναι καλές».
Ο Γερμανός Υπουργός Εξωτερικών έχει θέσει ως στόχο του να επαναφέρει τη χώρα του στο τραπέζι για μια ακόμη διετή θητεία – το 2027 και το 2028. Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας έχει υπηρετήσει έξι θητείες ως μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας, πιο πρόσφατα το 2019 και το 2020. Τα μόνιμα μέλη είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Κίνα, η Ρωσία, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Έχουν δικαίωμα βέτο σε όλες τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας. Σε μια αποκλειστική συνέντευξη με την DW, ο Βάντεφουλ εξέφρασε συγκρατημένη αισιοδοξία σχετικά με τις πιθανότητες επανεκλογής της Γερμανίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας. «Θα έλεγα ότι οι πιθανότητες είναι καλές, αλλά είναι ένας ανταγωνισμός και είναι η δημοκρατία. Επομένως, μπορούμε να κερδίσουμε. Μπορούμε να χάσουμε. Και τα δύο είναι πιθανά. Έχουμε ισχυρά επιχειρήματα. Ασχολούμαστε με αυτόν τον πλανήτη. Ασχολούμαστε με το σύστημα του ΟΗΕ».
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Ένας διπλωματικός γρίφος
Από τις δέκα μη μόνιμες έδρες στο Συμβούλιο Ασφαλείας, οι πέντε θα εκλεγούν τον Ιούνιο. Για να εξασφαλίσει μία από αυτές τις έδρες, η Γερμανία χρειάζεται πλειοψηφία δύο τρίτων των ψήφων από τα 193 κράτη μέλη του ΟΗΕ. Η ψηφοφορία είναι μυστική. Η επίτευξη αυτής της απαρτίας απαιτεί μια καλά σχεδιασμένη διπλωματική εκστρατεία. Λόγω των πολλών μεταβλητών, συμμαχιών και απαιτήσεων που εμπλέκονται, αυτό δεν είναι εύκολο έργο. Αυτή τη φορά είναι ακόμη πιο περίπλοκο, καθώς η Γερμανία ανακοίνωσε την υποψηφιότητά της σχετικά αργά. Η δυτικοευρωπαϊκή ομάδα είχε ήδη συμφωνήσει για την Αυστρία και την Πορτογαλία ως υποψήφιες μέχρι τότε. Αυτό σημαίνει ότι η υποστήριξη για τη Γερμανία πρέπει να προέλθει από αλλού. Φαίνεται ότι ο Βάντεφουλ εναποθέτει τις ελπίδες του στην ομάδα της Αφρικής, το μεγαλύτερο μπλοκ μέσα στα Ηνωμένα Έθνη, με 54 κράτη-μέλη. Αρκετές διμερείς συναντήσεις είχαν προγραμματιστεί κατά την 29ωρη επίσκεψη του Υπουργού Εξωτερικών στη Νέα Υόρκη ακριβώς με αυτό τον στόχο.
Ο ρόλος της Αφρικανικής Ένωσης
Αλλά ίσως το πιο σημαντικό ραντεβού σχετικά με την υποψηφιότητα του Συμβουλίου Ασφαλείας είναι η επίσκεψη του υπουργού στην αποστολή της Αφρικανικής Ένωσης (ΑΕ). Εκεί, ο Βάντεφουλ υπενθυμίζει στους οικοδεσπότες του τον ρόλο της Γερμανίας ως ενός από τους πιο γενναιόδωρους δωρητές στον κόσμο. Ωστόσο, όταν του ζητήθηκε να συνοψίσει το μήνυμά του, η εστίαση δεν είναι καθόλου στα χρήματα. «Το σύνθημα, θα έλεγα, είναι: Πρέπει να επιλέξετε μια χώρα που έχει εμπειρία και ενδιαφέρεται να αναπτύξει μια μεγαλύτερη κατανόηση άλλων χωρών και άλλων ηπείρων», δήλωσε στην DW.
Ένας άλλος παράγοντας που θα μπορούσε να βοηθήσει στην ψηφοφορία του Ιουνίου: η υποστήριξη της Γερμανίας στο αίτημα της Αφρικανικής Ένωσης για δύο μόνιμες έδρες στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει μέρος εκτεταμένων σχεδίων μεταρρύθμισης στον ΟΗΕ. Σε κάθε περίπτωση, ορισμένοι εκπρόσωποι των χωρών της ΑΕ έχουν την εντύπωση ότι η εκστρατεία της Γερμανίας θα είναι τελικά επιτυχής.
Πόσο σημαντικά είναι πλέον τα Ηνωμένα Έθνη;
Ένα ερώτημα παραμένει: Αξίζει τον κόπο όλη αυτή η διπλωματία σε μια εποχή που φαίνεται να επικρατεί ο «νόμος της ζούγκλας»; «Φυσικά, βρισκόμαστε υπό πίεση», παραδέχεται ο Βάντεφουλ, «το σύστημα του ΟΗΕ βρίσκεται υπό πίεση». Αλλά: «Πιστεύω ότι η διπλωματία εξακολουθεί να είναι πολύ σημαντική ώστε ο νόμος της ζούγκλας να μην υπερισχύσει». Αυτή είναι μια άποψη που δεν ακούτε συχνά στις μέρες μας. Αλλά δεδομένων των πολυάριθμων πολέμων από την Ουκρανία μέχρι το Σουδάν και τη Μέση Ανατολή, πολλοί στα Ηνωμένα Έθνη ελπίζουν ότι η βασισμένη σε κανόνες τάξη της μεταπολεμικής εποχής, την οποία αντιπροσωπεύει ο ΟΗΕ, θα ανακάμψει πράγματι. Και είναι σαφές ότι η Γερμανία εργάζεται αθόρυβα για να είναι ένας από τους υποστηρικτές αυτής της πιθανής επιστροφής – ιδανικά με μια μη μόνιμη έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας.
Επιμέλεια: Κώστας Αργυρός
Πηγή: Deutsche Welle
