Για το στίγμα και την ανάγκη άρσης της ενοχής καθώς και για τη χρόνια διαχείριση της παχυσαρκίας μιλά στο Skai.gr η Kαθηγήτρια Παθολογίας – Ενδοκρινολογίας, Βάια Λαμπαδιάρη εξηγώντας πως για την παχυσαρκία δεν φταίει το ίδιο το άτομο που ζει με παχυσαρκία επειδή δεν προσπαθεί αρκετά. Κι αυτό διότι η παχυσαρκία ούτε έλλειψη θέλησης είναι, ούτε πειθαρχίας.
«Η παχυσαρκία είναι νόσος, χρόνια, και πολυπαραγοντική. Οφείλεται σε σημαντικό βαθμό στην κληρονομική προδιάθεση ενός ατόμου, αλλά και στο σύγχρονο τρόπο ζωής. Το άτομο, συνεπώς, με τη νόσο της παχυσαρκίας σαφώς και δε φταίει, όπως δε φταίει και για άλλα νοσήματα», επισημαίνει συμπληρώνοντας πως η ευρωπαϊκή εταιρία για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας (EASO) αναφέρει πλέον ”It is not your fault, but it is your responsibility”, εννοώντας πως δε χρειάζεται ενοχή αλλά χρειάζεται δράση και ολιστική θεραπεία.
Στο ερώτημα εάν η πείνα είναι το αποτέλεσμα ή σύμπτωμα της νόσου της παχυσαρκίας, η κα Λαμπαδιάρη απαντά πως είναι και τα δύο. «Τα άτομα με υπερβαρότητα εμφανίζουν αυξημένη δράση των ορμονών της όρεξης και μειωμένο κορεσμό, γεγονός που τους προκαλεί συνεχές αίσθημα πείνας και ανάγκη μεγαλύτερης πρόσληψης τροφής ώστε να αισθανθούν χορτάτοι. Όταν αναπτυχθεί η παχυσαρκία, η διαταραχή αυτή επιδεινώνεται, με ψηλά επίπεδα ινσουλίνης και αντίσταση στην ινσουλίνη και τη λεπτίνη, αυξημένα επίπεδα γκρελίνης (ορεξιογόνος ορμόνη), και τελικά ένα φαύλο κύκλο πείνας και υπερφαγίας».
Αλήθεια, ρωτήσαμε την κα Λαμπαδιάρη γιατί οι περισσότερες προσπάθειες απώλειας βάρους που κάνουν τα άτομα με παχυσαρκία ή υπερβάλλον βάρος δεν έχουν πάντα αποτέλεσμα ή καταλήγουν σε επανάκτηση βάρους; Η ίδια μας απάντησε ανατρέχοντας σε έναν μηχανισμό που επιστήμονες γνωρίζουν εδώ και πάρα πολλά χρόνια:
ΆλλαΣχετικά άρθρα
«Η φύση ”δε θέλει” να χάνουμε βάρος. Το σώμα αντιστέκεται στην προσπάθεια μείωσης του βάρους, παράγοντας ορμόνες που αυξάνουν την όρεξη ώστε να ξαναπάρουμε το χαμένο βάρος, ειδικά όταν αυτή η απώλεια γίνεται με υγιεινοδιαιτητικά μέσα αποκλειστικά. Συνεπώς, η πλειονότητα των ατόμων που θα χάσουν βάρος θα το επανακτήσουν σε μεγάλο βαθμό γιατί έτσι είναι η φυσιολογία των ορμονών», καταλήγει η καθηγήτρια και προσθέτει πώς αυτό το φαινόμενο είναι πιο έντονο όταν η παχυσαρκία προϋπάρχει για χρόνια ή από την παιδική ηλικία.
Κλειδί στην διαχείριση της παχυσαρκίας αποτελεί η δύσκολη – κατά γενική ομολογία – διατήρηση του σωματικού βάρους μετά την επίτευξη της απώλειας. Είναι δύσκολη παραδέχεται η κα Λαμπαδιάρη και απαιτείται χρόνια θεραπεία και παρακολούθηση της νόσου για τυχόν υποτροπές. «θα πρέπει ένα άτομο με παχυσαρκία να παρακολουθείται σε χρόνια βάση για την διατήρηση ελέγχου του βάρους – όπως συμβαίνει με ένα άτομο με υπέρταση ή με σακχαρώδη διαβήτη», ξεκαθαρίζει.
Δείτε αναλυτικά όσα δήλωσε στην συνέντευξη της με τον κύριο Κεφαλογιάννη, παρακολουθώντας το σχετικό video.
