Κατά τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλή των Ελλήνων για το νομοσχέδιο του Υπουργείο Πολιτισμού με θέμα «Προστασία έργων τέχνης και συλλεκτικών αντικειμένων – Καταπολέμηση της κατασκευής και διακίνησης πλαστών έργων τέχνης και συλλεκτικών αντικειμένων και της φθοράς έργων τέχνης και συλλεκτικών αντικειμένων – Ποινικές διατάξεις – Σύσταση Μητρώου Ορκωτών Πραγματογνωμόνων – Λοιπές διατάξεις», η Βουλευτής Λασιθίου του ΠΑΣΟΚ, Κατερίνα Σπυριδάκη, άσκησε εκτενή, τεκμηριωμένη και αιχμηρή κριτική, αποδομώντας τη φιλοσοφία και το περιεχόμενο της κυβερνητικής πρότασης.
Ξεκινώντας την τοποθέτησή της, υπογράμμισε ότι το νομοσχέδιο αποτελεί ακόμη ένα δείγμα νομοθέτησης με όρους επικοινωνίας και όχι ουσίας: «σήμερα λοιπόν από το Βήμα της Ολομέλειας συζητούμε για ένα νομοσχέδιο του Υπουργείου Πολιτισμού που αποτελεί ακόμη ένα δείγμα κυβερνητικής πρακτικής περί νομοθέτησης με όρους επικοινωνίας και όχι ουσίας, παρά τον έντονο τίτλο που φέρει περί προστασίας των έργων τέχνης.».
Παράλληλα, στάθηκε ιδιαίτερα στην πραγματική διάσταση της προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς στο Νομό Λασιθίου: «Είμαι Βουλευτής του Νομού Λασιθίου, ενός νομού που κάθε σπιθαμή αποπνέει την ιστορία του, από το Δικταίο Άνδρο –το οποίο είναι κλειστό και συνεχίζει να είναι κλειστό, το οποίο στα σχέδια ήταν να έχει τελεφερίκ. Θα είμαστε τυχεροί αν έχει έστω ένα ασανσέρ και το οποίο χωρίς χρονοδιάγραμμα δεν ξέρουμε καν πότε θα παραδοθεί– μέχρι τη Σπιναλόγκα που παλεύουμε για να μπει στη λίστα των μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO ως μνημείο ανθρώπινου πόνου και το Υπουργείο αρνείται σθεναρά, μέχρι τα μινωικά ανάκτορα της Ζάκρου και τη Μονή Κρεμαστών, η οποία είναι έτοιμη να γκρεμιστεί.»
Η κα Σπυριδάκη κατέστησε σαφές ότι η προστασία της τέχνης δεν είναι τυπική νομική υποχρέωση αλλά βαθύ ηθικό και ιστορικό χρέος, σημειώνοντας: «αισθάνομαι λοιπόν και η ίδια ότι η προστασία της τέχνης δεν εξαντλείται σε τυπικές νομικές υποχρεώσεις, αλλά αποτελεί πρωτίστως μέγιστο χρέος και ηθικό καθήκον απέναντι στην εθνική μας ταυτότητα και την ιστορική μας συνέχεια στο χρόνο.» και χαρακτήρισε το νομοσχέδιο «μνημείο νομοτεχνικής προχειρότητας και μορφής ποινικού λαϊκισμού».
Στο επίκεντρο της κριτικής της βρέθηκε η εργαλειοποίηση του ποινικού δικαίου: «άλλη μια φορά επιλέγετε τη συμβολική ποινική τιμώρηση για να δημιουργήσετε την ψευδαίσθηση στην κοινή γνώμη ότι αντιμετωπίζετε αποτελεσματικά ένα σύνθετο κοινωνικό και οικονομικό πρόβλημα.» επισημαίνοντας ότι η ουσιαστική προστασία της αγοράς τέχνης απαιτεί «διαφάνεια, θεσμικό έλεγχο και προληπτικές διαδικασίες».
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στις σοβαρές επιστημονικές ενστάσεις, με επίκληση της Ένωσης Ελλήνων Ποινικολόγων: «η Ένωση Ελλήνων Ποινικολόγων τονίζει με το υπόμνημά της ότι η Κυβέρνηση προχωρά σε μια επικίνδυνη και αδικαιολόγητη μετάθεση της ποινικής προστασίας προς τα εμπρός.» γεγονός που, όπως ανέφερε, οδηγεί σε «ποινικοποίηση καταστάσεων πολύ πριν καν υπάρξει η βλάβη ή η συναλλαγή».
Η Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ άσκησε δριμεία κριτική και στη δομή του νομοσχεδίου, τονίζοντας ότι: «το 40% των άρθρων του νομοσχεδίου παραπέμπει σε μελλοντικές υπουργικές αποφάσεις, ΚΥΑ και προεδρικά διατάγματα», χαρακτηρίζοντας την πρακτική αυτή ως «πλήρη παράκαμψη της κοινοβουλευτικής διαδικασίας».
Αναφερόμενη στο Μητρώο Ορκωτών Πραγματογνωμόνων, σημείωσε ότι: «εισάγει την δημιουργία ενός οργάνου χωρίς όλες τις απαιτούμενες ειδικότητες, που στερείται σαφών κανόνων για τα ασυμβίβαστα», αφήνοντας σοβαρά κενά διαφάνειας.
Σφοδρή ήταν και η κριτική στο άρθρο 16, μιλώντας για: «ευθεία επίθεση στην έννοια της αξιοκρατίας» και για προσπάθεια οικοδόμησης «ενός κομματικού κράτους» στον χώρο του πολιτισμού.
Κλείνοντας, η Βουλευτής Λασιθίου του ΠΑΣΟΚ, Κατερίνα Σπυριδάκη, τόνισε με έμφαση: «ο πολιτισμός μας είναι το τελευταίο καταφύγιο για την εθνική μας αξιοπρέπεια.» και κάλεσε την Κυβέρνηση: «να αποσύρετε τις προβληματικές διατάξεις, να λάβετε σοβαρά τις τεκμηριωμένες παρατηρήσεις της επιστημονικής κοινότητας και να φέρετε ρυθμίσεις που θα προστατεύουν ουσιαστικά την τέχνη και τον πολιτισμό μας.»
Το άρθρο “Κ. Σπυριδάκη για Νομοσχέδιο Υπουργείου Πολιτισμού: «Μνημείο νομοτεχνικής προχειρότητας και μορφή ποινικού λαϊκισμού»“, δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο CRETA24.








