Ένα από τα πιο ιδιαίτερα τοπία της Βόρειας Εύβοιας κρύβεται στην περιοχή των παλιών μεταλλείων, ανάμεσα στο Μαντούδι, το Προκόπι και τις πλαγιές του Καντηλιού.
Η περιοχή, κάποτε αποτελούσε σημαντικό κέντρο εξόρυξης λευκόλιθου μεταμορφώθηκε σταδιακά σε ένα ξεχωριστό φυσικό οικοσύστημα.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Η μεταλλευτική δραστηριότητα στην περιοχή γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη από τα τέλη του 19ου αιώνα, με την επιχείρηση να αποτελεί για χρόνια μία από τις σημαντικότερες του ιδιωτικού τομέα στην Ελλάδα. Η δραστηριότητα άρχισε να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα από το 1984 και, μετά από αποτυχημένες προσπάθειες ανάκαμψης, το οριστικό λουκέτο ήρθε το 2001.
Σταδιακά, οι εγκαταλειμμένες εκτάσεις των παλιών ορυχείων άλλαξαν μορφή. Οι «κρατήρες» που είχαν αφήσει πίσω τους οι εξορύξεις γέμισαν νερό, δημιουργώντας περίπου 14 λίμνες διαφορετικού μεγέθους, ενώ παράλληλα επέστρεψε η βλάστηση.
Σήμερα, η περιοχή φιλοξενεί πικροδάφνες, καλάμια, πεύκα και πλατάνια, ενώ στις λίμνες και στις όχθες τους έχουν βρει καταφύγιο πουλιά, χελώνες και ψάρια. Ορισμένες από τις λίμνες φτάνουν μάλιστα σε βάθος 70 έως 80 μέτρων, καθώς η εξόρυξη σταματούσε όταν συναντούσε τον υδροφόρο ορίζοντα.
Το αποτέλεσμα είναι ένα τοπίο που ελάχιστα θυμίζει πλέον την παλιά μεταλλευτική δραστηριότητα. Οι λίμνες και η πυκνή βλάστηση συνθέτουν ένα σκηνικό που, σύμφωνα με όσους έχουν επισκεφθεί την περιοχή, παραπέμπει ακόμη και σε αλπικά τοπία.
Η περιοχή εκτείνεται σε περίπου 1.000 στρέμματα των παλιών μεταλλείων και χωρίζεται σε δύο βασικά συμπλέγματα. Το πρώτο βρίσκεται μεταξύ Μαντουδίου και Προκοπίου, στη θέση «Παρασκευόρεμα», ενώ το δεύτερο αναπτύσσεται στις πλαγιές του Καντηλιού, μεταξύ Δαφνώνας, Τρουπίου, Κακάβου, Σπαθαρίου και Καλυβίων.
Από την Αθήνα, η πρόσβαση γίνεται οδικώς μέσω Χαλκίδας και στη συνέχεια με κατεύθυνση προς Μαντούδι, σε συνολική διαδρομή περίπου δύο ωρών.
Πηγή: skai.gr
