Ο καρκίνος δεν επηρεάζει μόνο το σώμα μιας γυναίκας, αλλά ανατρέπει συνολικά την καθημερινότητά της, επηρεάζοντας την εργασία, το εισόδημα, την οικογένεια, τις κοινωνικές σχέσεις και την ψυχική της υγεία. Νέα μελέτη του Ινστιτούτου Οικονομικών της Υγείας καταγράφει τα κενά στη φροντίδα των γυναικών με καρκίνο στην Ελλάδα και επισημαίνει την ανάγκη για ένα ανθρωποκεντρικό μοντέλο υγείας, που δεν θα περιορίζεται στη διάγνωση και τη θεραπεία, αλλά θα ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες των ασθενών σε κάθε στάδιο της νόσου.
Στη μελέτη με τίτλο «Ο καρκίνος στις γυναίκες στην Ελλάδα: Αξιολογώντας την επίδοση του συστήματος υγείας ως προς τις ανάγκες φροντίδας και τους ρόλους ζωής» αναφέρεται ότι παρά τη σημαντική πρόοδο στην πρόληψη, στον προσυμπτωματικό έλεγχο και στη θεραπευτική αντιμετώπιση, παραμένουν σημαντικά κενά στην υποστήριξη των γυναικών σε ζητήματα όπως η ψυχοκοινωνική φροντίδα, η επιστροφή στην εργασία, η οικονομική ασφάλεια και η φροντίδα της οικογένειας.
Όπως επισημάνθηκε κατά την παρουσίαση της μελέτης τα συστήματα υγείας παραμένουν σε μεγάλο βαθμό οργανωμένα γύρω από τη θεραπεία.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Οικονομικών της Υγείας και αναπληρωτής καθηγητής Οικονομικών της Υγείας στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, Κώστας Αθανασάκης, τόνισε ότι η αποτελεσματικότητα του συστήματος υγείας δεν μπορεί να αξιολογείται μόνο με βάση τα κλινικά αποτελέσματα, αλλά και από την ικανότητά του να ανταποκρίνεται στις ανάγκες που προκύπτουν από την εργασία, την οικογένεια, τις ευθύνες φροντίδας και την οικονομική επιβίωση.
Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκαν ιδιαίτερα οι νεότερες γυναίκες, οι γυναίκες με μεταστατικό καρκίνο, οι μονογονεϊκές οικογένειες και όσες ζουν μακριά από μεγάλα αστικά κέντρα, καθώς συχνά αντιμετωπίζουν μεγαλύτερα εμπόδια στην πρόσβαση σε υπηρεσίες υποστήριξης.
Η μελέτη υπογραμμίζει την ανάγκη για μετάβαση από ένα μοντέλο που επικεντρώνεται αποκλειστικά στη θεραπεία της νόσου σε ένα σύστημα που αντιμετωπίζει τη γυναίκα ως σύνολο.
Μεταξύ των προτάσεων περιλαμβάνονται η ανάπτυξη ενός μακροχρόνιου Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τον Καρκίνο, η ενίσχυση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, η ανάπτυξη υπηρεσιών ψυχοκοινωνικής υποστήριξης, κατ’ οίκον και ανακουφιστικής φροντίδας, αλλά και η θεσμοθέτηση του ρόλου του συντονιστή φροντίδας (patient navigator).
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στον ρόλο των εργοδοτών, με την πρόταση για εθελοντική παροχή υποστήριξης στις εργαζόμενες γυναίκες που υποβάλλονται σε ογκολογική θεραπεία, όπως η κάλυψη οικιακής βοήθειας για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα γύρω από ένα χειρουργείο ή την έναρξη της θεραπείας.
Εκπρόσωποι ασθενών, επαγγελματίες υγείας και θεσμικοί φορείς υπογράμμισαν ότι η ανθρωποκεντρική φροντίδα δεν μπορεί να περιορίζεται στην ιατρική αντιμετώπιση του καρκίνου.
Το βασικό συμπέρασμα της μελέτης είναι ότι η αντιμετώπιση του καρκίνου δεν ολοκληρώνεται με την τελευταία θεραπεία. Ένα σύγχρονο και ανθρωποκεντρικό σύστημα οφείλει να βλέπει τη γυναίκα ως «ολόκληρο άνθρωπο», να αναγνωρίζει τις διαφορετικές ανάγκες και τους πολλαπλούς ρόλους της και να δημιουργεί τις συνθήκες ώστε να μπορεί όχι μόνο να επιβιώνει, αλλά να διατηρεί μια καλή ποιότητα ζωής, με αξιοπρέπεια, ασφάλεια και ουσιαστική υποστήριξη.
Πηγή: skai.gr
