Ο πρόεδρος του Λιβάνου Ζοζέφ Αούν επισκέφθηκε την Άγκυρα την Πέμπτη για συνομιλίες με τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, σε μια μονοήμερη επίσκεψη που αποσκοπεί στην αποσαφήνιση μιας παγιωμένης, αλλά ολοένα και πιο ασαφούς, σχέσης μεταξύ των δύο χωρών, όπως σημειώνει το Middle east Eye.
Ο Αούν μετέβη στην τουρκική πρωτεύουσα συνοδευόμενος από μικρή ομάδα προεδρικών συμβούλων, χωρίς τη συμμετοχή υπουργών, ενώ δεν αναμένεται να υπογραφούν διμερείς συμφωνίες κατά τη διάρκεια της επίσκεψης.
Λιβανικές και τουρκικές πηγές δήλωσαν στο Middle East Eye ότι οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στη συνολική πολιτική σχέση μεταξύ Βηρυτού και Άγκυρας, στις ανησυχίες της Τουρκίας για τον περιφερειακό προσανατολισμό του Λιβάνου, καθώς και στις δυνατότητες διεύρυνσης της στρατιωτικής και διπλωματικής συνεργασίας.
Ωστόσο, όπως αναφέρει το δημοσίευμα, Τούρκοι αξιωματούχοι αναμένεται να αξιοποιήσουν τη συνάντηση για να ζητήσουν μεγαλύτερη σαφήνεια σχετικά με την κατεύθυνση της εξωτερικής πολιτικής του Λιβάνου, ιδίως μετά τη συμφωνία οριοθέτησης θαλάσσιων συνόρων που υπέγραψε η Βηρυτός με την Κύπρο.
Η συμφωνία με την Κύπρο προκάλεσε ερωτήματα στην Άγκυρα
Ανώτερος Τούρκος αξιωματούχος δήλωσε στο Middle East Eye ότι η Άγκυρα «αιφνιδιάστηκε» όταν ο Λίβανος προχώρησε μονομερώς στη συμφωνία οριοθέτησης θαλάσσιων συνόρων με την Κύπρο, χωρίς προηγουμένως να διαβουλευθεί με την Τουρκία.
Η ανησυχία της Άγκυρας δεν περιοριζόταν μόνο στο ότι έμεινε εκτός των συζητήσεων. Σύμφωνα με Τούρκους αξιωματούχους, η συμφωνία έχει ευρύτερες περιφερειακές προεκτάσεις, λόγω των στενών στρατηγικών και ενεργειακών σχέσεων της Κύπρου με την Ελλάδα και το Ισραήλ, σημειώνει το δημοσίευμα.
Η Ανατολική Μεσόγειος έχει εξελιχθεί σε πεδίο ανταγωνισμού για ενεργειακά, μεταφορικά και γεωπολιτικά σχέδια.
Όπως επισημαίνεται, από τη μία πλευρά, διαμορφώνεται ένας άξονας συνεργασίας μεταξύ Ισραήλ, Κύπρου και Ελλάδας, με σχέδια για ηλεκτρικές διασυνδέσεις, ενεργειακές υποδομές και μεταφορικούς διαδρόμους που θα συνδέουν την Ανατολική Μεσόγειο με την Ευρώπη. Από την άλλη, η Τουρκία προωθεί ανταγωνιστικούς διαδρόμους, επιδιώκοντας να καταστεί ο βασικός κόμβος ενεργειακών και εμπορικών συνδέσεων μεταξύ Ασίας, Μέσης Ανατολής και ευρωπαϊκών αγορών.
Παρότι η συμφωνία του Λιβάνου με την Κύπρο δεν εντάσσει επισήμως τη Βηρυτό σε κάποια συμμαχία με το Ισραήλ, η Άγκυρα εκφράζει φόβους ότι θα μπορούσε σταδιακά να εντάξει τον Λίβανο σε ένα περιφερειακό πλαίσιο συνεργασίας με την Κύπρο, την Ελλάδα και το Ισραήλ, εξέλιξη που θα ερχόταν σε σύγκρουση με τις στρατηγικές επιδιώξεις της Τουρκίας.
Από την τουρκική σκοπιά, το ζήτημα δεν είναι η ύπαρξη σχέσεων μεταξύ Λιβάνου και Κύπρου, αλλά το κατά πόσο οι αποφάσεις της Βηρυτού σε ζητήματα θαλάσσιας οριοθέτησης και οικονομικής συνεργασίας θα μπορούσαν μελλοντικά να αποκτήσουν ευρύτερη πολιτική σημασία.
Ανώτερη διπλωματική πηγή δήλωσε στο Middle East Eye ότι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αναμένεται να θέσει το θέμα ευθέως στον Λιβανέζο πρόεδρο Ζοζέφ Αούν.
Σύμφωνα με την ίδια πηγή, ο Τούρκος πρόεδρος θα καταστήσει σαφές ότι η Άγκυρα δεν μπορεί να θεωρεί τον Λίβανο σύμμαχο του Ισραήλ, όπως –κατά την τουρκική εκτίμηση– ενδεχομένως επιθυμούν ορισμένα πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στη λιβανική προεδρία.
«Τουλάχιστον, η Άγκυρα αναμένει από τον Λίβανο να διατηρήσει ουδέτερη στάση στην περιφερειακή σύγκρουση», ανέφερε η πηγή.
Οι τουρκικές ανησυχίες δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι η Άγκυρα θεωρεί πως ο Λίβανος έχει ήδη ενταχθεί σε έναν περιφερειακό άξονα υπό την ηγεσία του Ισραήλ. Αντανακλούν, ωστόσο, την αβεβαιότητα σχετικά με το πώς σκοπεύει να τοποθετηθεί η Βηρυτός, καθώς διαμορφώνονται νέες συμφωνίες και ισορροπίες στους τομείς της ενέργειας, της ασφάλειας και της οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών.
Η συνάντηση αναμένεται να δώσει στον Αούν την ευκαιρία να διαβεβαιώσει τον Ερντογάν ότι η συνεργασία του Λιβάνου με την Κύπρο και άλλους περιφερειακούς παράγοντες δεν στρέφεται κατά της Τουρκίας, αναφέρει το ίδιο δημοσίευμα.
Παράλληλα, ο Λιβανέζος πρόεδρος αναμένεται να εξηγήσει τη στάση της Βηρυτού στις διαπραγματεύσεις με το Ισραήλ, τις οποίες Λιβανέζοι αξιωματούχοι παρουσιάζουν ως προσπάθεια για την αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων, την ενίσχυση της κρατικής κυριαρχίας και τον τερματισμό των εχθροπραξιών και όχι ως βήμα προς μια στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ.
Πηγή: skai.gr
