Η ιταλική κυβέρνηση ενέκρινε την κατασκευή κρεμαστής γέφυρας, προϋπολογισμού 13,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, που θα ενώνει τη Σικελία με την ηπειρωτική Ιταλία.
Η σημερινή απόφαση κλείνει μια συζήτηση που διαρκούσε επί δεκαετίες στη γειτονική χώρα και ανοίγει το δρόμο για την κατασκευή ενός μεγάλου έργου υποδομής.
Η δημιουργία της γέφυρας μήκους 3,6 χιλιομέτρων, η οποία θα είναι μία από τις μεγαλύτερες στον κόσμο, είναι αντικείμενο συζήτησης από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 με στόχο την ανάπτυξη του φτωχού νότου της Ιταλίας.
Η δεξιά κυβέρνηση της πρωθυπουργού Τζόρτζια Μελόνι έθεσε το θέμα ως προτεραιότητα και έχει διαθέσει 13,5 δισ. ευρώ για τα επόμενα 10 χρόνια για τη γέφυρα και τις άλλες αναγκαίες κατασκευές.
Ο Ματέο Σαλβίνι, ηγέτης της Λίγκας και υπουργός Υποδομών, ανακοίνωσε την τελική απόφαση της κυβερνητικής επιτροπής που δίνει το πράσινο φως για την κατασκευή της γέφυρας. Τα έργα πρόκειται να ξεκινήσουν πριν από το τέλος του καλοκαιριού και να έχουν ολοκληρωθεί το 2026.
Το μήκος της γέφυρας θα ξεπερνά τα 3,6 χιλιόμετρα και για να καλύψει κανείς την απόσταση αυτή με αυτοκίνητο θα χρειάζεται ένα τέταρτο της ώρας. Οι δυο «πύργοι», στην αρχή και στο τέλος της γέφυρας, θα έχουν ύψος 399 μέτρων. Η συγκεκριμένη υποδομή σχεδιάστηκε για να μπορεί να αντέχει σεισμούς μέχρι και 7,7 βαθμών (δεδομένου ότι η περιοχή είναι σεισμογενής) και σε ανέμους ταχύτητας μέχρι και 200 χιλιομέτρων την ώρα.
Πρόκειται για προσωπικό «στοίχημα» του Σαλβίνι, ο οποίος επέμεινε ιδιαίτερα στην αναγκαιότητα του έργου, με τη λογική ότι -μεταξύ άλλων- θα αυξήσει σημαντικά την απασχόληση (η σχετική πρόβλεψη αναφέρει ότι μπορεί να δημιουργηθούν μέχρι και 120.000 νέες θέσεις εργασίας) και θα φέρει πιο κοντά τη Σικελία στην υπόλοιπη Ιταλία.
Η ιταλική αντιπολίτευση, από τη μεριά της, εφιστά την προσοχή στον κίνδυνο παρείσδυσης εργολαβικών εταιριών που συνδέονται με τη Μαφία και υπογραμμίζει ότι θα έπρεπε να δοθεί προτεραιότητα σε δεκάδες άλλες υποδομές που χρειάζονται άμεσα ενίσχυση και συντήρηση, όπως για παράδειγμα στις σιδηροδρομικές συνδέσεις της Κάτω Ιταλίας. Οι υπεύθυνοι του σχεδίου εγγυώνται ότι «η γέφυρα της Μεσσίνας» πρόκειται να διαρκέσει τουλάχιστον δυο αιώνες, αλλά πολλές οικολογικές οργανώσεις απαντούν ότι το τίμημα, σε ό,τι αφορά την καταστροφή του περιβαλλοντικού πλούτου της περιοχής, θα είναι πολύ βαρύ.
Δεν έχει καθοριστεί ακόμη το ύψος των διοδίων που θα πρέπει να πληρώνουν οι οδηγοί. Το υπουργείο Μεταφορών διαβεβαιώνει όμως τους Ιταλούς ότι «οι τιμές θα είναι ανταγωνιστικές και εντελώς λογικές».
Στα τέλη Ιουνίου το Politico ανέφερε ότι η Μελόνι θέλει να εντάξει το κόστος της κατασκευής της γέφυρας στις αμυντικές δαπάνες που καλούνται να κάνουν όλες οι χώρες του ΝΑΤΟ, προκειμένου να πιάσει στον στόχο για το 5% του ΑΕΠ.
Τόσο ο υπουργός Εξωτερικών Αντόνιο Ταγιάνι όσο και ο Ματέο Σαλβίνι, που είναι και οι δύο αντιπρόεδροι της κυβέρνησης Μελόνι, υποστηρίζουν ότι η γέφυρα έχει στρατηγική αξία για το ΝΑΤΟ και όχι απλώς οικονομικό ρόλο, μια θέση που διατυπώθηκε και σε κυβερνητική έκθεση τον Απρίλιο.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η Ρώμη συγκαταλέγεται στις χώρες του ΝΑΤΟ με τις χαμηλότερες αμυντικές δαπάνες με μόλις 1,49% του ΑΕΠ το 2023, καθιστώντας τον νέο στόχο του 5% έως το 2035 σχεδόν ανέφικτο.
Πηγή: skai.gr
