Το Βερολίνο πράττει ακριβώς ό,τι συμφώνησε η συμμαχία άμυνας και ασφάλειας του Βορειοατλαντικού Συμφώνου: Έχει δεσμευτεί να δαπανήσει περισσότερα από 500 δισεκατομμύρια ευρώ για την άμυνα έως το 2029, επιτυγχάνοντας τον νέο στόχο του ΝΑΤΟ για αμυντικές δαπάνες 3,5% του ΑΕΠ έξι χρόνια νωρίτερα από ό,τι απαιτούσε η συμμαχία.
Ωστόσο, όπως επισημαίνει το Bloomberg, ακόμη και όταν το ΝΑΤΟ επαινεί την αυξανόμενη στρατιωτική ισχύ του Βερολίνου, αξιωματούχοι σε ορισμένες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες έχουν δεύτερες σκέψεις για την επανεμφάνιση της Bundeswehr ως κυρίαρχης δύναμης – ειδικά καθώς ένα ακροδεξιό, εθνικιστικό κόμμα φτάνει σε ιστορικά υψηλά ποσοστά αποδοχής στη Γερμανία, επαναφέροντας τους φόβους ότι μια φιλοευρωπαϊκή κυβέρνηση εκεί δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένη.
Γαλλικές ανησυχίες
Στη Γαλλία, η οποία διαθέτει έναν από τους ισχυρότερους στρατούς της Ευρώπης και τη μόνη εγχώρια ανεπτυγμένη πυρηνική ικανότητα, η ατμόσφαιρα είναι σχιζοφρενική. Από τη μία πλευρά, υπάρχει ανακούφιση που η Γερμανία «κάνει περισσότερα» στην άμυνα. Υπάρχει όμως και ανησυχία για το ενδεχόμενο η γερμανική βιομηχανία να αντικαταστήσει τον γαλλικό αμυντικό τομέα, καθώς το Παρίσι συνειδητοποιεί πόσο πολλά μπορεί να ξοδέψει το Βερολίνο.
Τέσσερις Γάλλοι αξιωματούχοι, οι οποίοι ζήτησαν να μην κατονομαστούν δήλωσαν στο Bloomberg ότι υπάρχει μια γενικευμένη αίσθηση ανησυχίας για την αυξανόμενη στρατιωτική ισχύ της Γερμανίας και το πολιτικό κεφάλαιο που τη συνοδεύει.
«Η Γαλλία βρίσκεται σε μια εύθραυστη κατάσταση, και το γεγονός ότι η Γερμανία δεσμεύεται με τέτοια αποφασιστικότητα θα δημιουργήσει φυσικά μια δυναμική που θα μπορούσε να μας αφήσει στην άκρη του δρόμου», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Γάλλος ευρωβουλευτής Φρανσουά-Ξαβιέ Μπελάμι. «Η εγχώρια αστάθεια αποδυναμώνει το γεωπολιτικό βάρος της Γαλλίας».
Μέλος της κεντροδεξιάς ομάδας του ΕΛΚ (Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα), έχει εκφράσει επανειλημμένα την άποψη «αγοράστε ευρωπαϊκά» σε βασικά αμυντικά ζητήματα της ΕΕ.
Υποστηρίζει ότι η Γαλλία, ένας από τους κορυφαίους εξαγωγείς όπλων στον κόσμο, θα επικεντρωθεί στις εξαγωγές στους Ευρωπαίους γείτονές της και όχι σε μακρινούς πελάτες. Αν και η χώρα του ανησυχεί για την αναπτυσσόμενη γερμανική αμυντική βιομηχανία, παρατηρεί ότι «πρέπει να είμαστε συνεπείς». «Η Γαλλία παραπονιέται εδώ και καιρό που κάνει τη δουλειά μόνη της».
Δεδομένου του ρόλου της σε προηγούμενες ευρωπαϊκές συγκρούσεις, η Γερμανία ήταν ικανοποιημένη με το να βρίσκεται σε δεύτερη μοίρα στην πολιτική, ακόμη και όταν η οικονομία της απέκτησε δυναμική, δήλωσε η Κλαούντια Μέιτζορ, ανώτερη αντιπρόεδρος του Γερμανικού Ταμείου Μάρσαλ. Καθώς ο επανεξοπλισμός της ρίχνει όλο και περισσότερο το κέντρο βάρους της ηπείρου στο Βερολίνο, τα νεύρα στη Γαλλία τεντώνονται, είπε.
«Υπήρχε μια ευρέως αποδεκτή ισορροπία στην Ευρώπη ότι η Γαλλία θα ήταν η γεωπολιτική δύναμη ενώ η Γερμανία η οικονομική», είπε η Μέρτζο. «Η Γερμανία δεν ήθελε να είναι πολιτικός γίγαντας. Τώρα η Γερμανία κάνει και τα δύο, και καταβάλλει προσπάθεια να ενσωματώσει τη νέα της ισχύ στην Ευρώπη. Αυτό βάζει τη Γαλλία σε δύσκολη θέση. Το άγχος της λέει περισσότερα για την ίδια τη Γαλλία παρά για τη Γερμανία».
Υπό τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς, η Γερμανία κατάργησε de facto τα αυστηρά όρια δανεισμού για τις αμυντικές δαπάνες για να απελευθερώσει μια άνευ προηγουμένου ροή χρηματοδότησης για τον επανεξοπλισμό και την αποτροπή μιας ολοένα και πιο εχθρικής Ρωσίας.
Οι Σκανδιναβικές χώρες, οι χώρες της Βαλτικής και η Πολωνία πραγματοποιούν επίσης τεράστιες αμυντικές δαπάνες. Αλλά λίγες χώρες μπορούν να φτάσουν την ταχύτητα και τον όγκο της Γερμανίας. Οι ιστορικές αμυντικές δυνάμεις της Ευρώπης, η Γαλλία, η Ιταλία και η Ισπανία, έχουν ελάχιστο ή καθόλου δημοσιονομικό χώρο για να αυξήσουν τις δαπάνες.
Βεβαίως, η χώρα συντονίζει στενά τη στρατιωτική της ενίσχυση με τους συμμάχους και ενσωματώνεται σε ένα διεθνές πλαίσιο συνεργασίας. Σε μια επίσκεψη στο Βερολίνο τον Δεκέμβριο, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, δεν μπορούσε να σταματήσει να εκθειάζει τη Γερμανία: «Αυτό ακριβώς είναι το είδος της αποφασιστικότητας που χρειαζόμαστε για να διασφαλίσουμε την ασφάλειά μας. Η Γερμανία ηγείται με το παράδειγμα».
Ωστόσο, όταν ο πρώην Γερμανός καγκελάριος Όλαφ Σολτς παρουσίασε ένα από τα χαρακτηριστικά αμυντικά του έργα, την «Πρωτοβουλία Ουράνιας Ευρωπαϊκής Ασπίδας» που σχεδιάστηκε για να κλείσει ένα σημαντικό κενό στις ευρωπαϊκές δυνατότητες αγοράζοντας συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας, η Γαλλία ένιωσε αποκλεισμένη. Η απογοήτευση μεγάλωσε όταν ο Σολτς ανακοίνωσε ξεχωριστά την αγορά 35 μαχητικών αεροσκαφών F-35 αξίας 10 δισεκατομμυρίων ευρώ, κατασκευασμένων στις ΗΠΑ, αντί ευρωπαϊκών αεροσκαφών.
Υπό τον Μερτς, οι αγορές όπλων των ΗΠΑ έχουν επιβραδυνθεί, εν μέρει λόγω της πολιτικής συνειδητοποίησης της Γερμανίας ότι ο διατλαντικός δεσμός είναι τεταμένος υπό τον Τραμπ. Ωστόσο, η αμυντική συνεργασία με τη Γαλλία παραμένει δύσκολη.
Το πιο φιλόδοξο αμυντικό έργο της Ευρώπης πρόκειται να καταρρεύσει μετά από χρόνια διαπραγματεύσεων στις οποίες οι βιομηχανικοί εταίροι Dassault Aviation SA της Γαλλίας και Airbus SE – η de facto γερμανική πλευρά – δεν μπόρεσαν να συμφωνήσουν σε ένα ισορροπημένο ποσοστό παραγωγής για το πρόγραμμα μαχητικών έκτης γενιάς που ονομάζεται Future Combat Air System, ή FCAS.
Εντός της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, η νέα γερμανική στρατιωτική ισχύς της δίνει μεγαλύτερη επιρροή. Το Βερολίνο έχει προτείνει έναν μεγαλύτερο ρόλο για τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Άμυνας, ο οποίος διευθύνεται επί του παρόντος από έναν Γερμανό στρατηγό. Εντός του ΝΑΤΟ, έχουν υπάρξει επαναλαμβανόμενα αστεία από Αμερικανούς αξιωματούχους ότι ο Ανώτατος Συμμαχικός Διοικητής Ευρώπης της συμμαχίας, η βασική στρατιωτική θέση στη συμμαχία που ήταν πάντα αμερικανική, μπορεί μια μέρα να είναι γερμανική.
Η γειτονική Πολωνία παρακολουθεί στενά την άνοδο της Γερμανίας, αλλά όπως το έθεσε ο αναπληρωτής πρωθυπουργός Ράντοσλαβ Σικόρσκι, «όσο η Γερμανία είναι μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, φοβάμαι περισσότερο μια γερμανική αποστροφή προς τον εξοπλισμό παρά τον γερμανικό στρατό».
Η Γερμανία βρίσκεται επίσης στην καλύτερη θέση, βιομηχανικά και οικονομικά, για να παρέχει τους λεγόμενους στρατηγικούς παράγοντες, όπως η αεροπορική και πυραυλική άμυνα, η διαστημική νοημοσύνη και η επιμελητεία. Προς το παρόν, η Ευρώπη εξαρτάται σχεδόν εξ ολοκλήρου από τις ΗΠΑ για αυτές τις δυνατότητες και βρίσκεται σε αγωνία για τις προθέσεις της Ουάσιγκτον εν μέσω συζητήσεων για επίθεση ή κατάληψη της Γροιλανδίας από τη σύμμαχό της Δανία.
«Από την οπτική γωνία του ΝΑΤΟ, και όσον αφορά την τεχνογνωσία και τη βιομηχανική ικανότητα, είναι λογικό η Γερμανία να συνεργάζεται με βασικούς Ευρωπαίους συμμάχους. Μαζί είμαστε πιο δυνατοί» τόνισε ο στρατηγός Μάρκους Λάουμπενταλ, ένας από τους υψηλόβαθμους Γερμανούς στρατηγούς στο ΝΑΤΟ.
To απευκταίο σενάριο
Παρά αυτά τα θετικά συναισθήματα, η εσωτερική πολιτική σκηνή της Γερμανίας προκαλεί νευρικότητα στην Ευρώπη. Το ακροδεξιό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία, ή AfD, βρίσκεται στην πρώτη θέση σε ορισμένες δημοσκοπήσεις. Θα μπορούσε να σημειώσει σημαντικές νίκες στις επερχόμενες τοπικές εκλογές στην ανατολική Γερμανία φέτος, αν και η Μέιτζορ σημείωσε ότι οι λαϊκιστές πολιτικοί έχουν ανέβει και αλλού στην Ευρώπη.
«Υπάρχει μια αυξανόμενη ανησυχία για το τι θα μπορούσε να συμβεί σε αυτή την εξαιρετικά ισχυρή γερμανική μαχητική δύναμη εάν το AfD αναλάβει την πολιτική ηγεσία», υπογράμμισε η Γιάνα Πουλιερίν του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων.
Πηγή: skai.gr
