«Δυσανεξία στο κρέας»: Είναι πιθανόν το σώμα μας να ξεχάσει πώς να το μεταβολίζει;

Μερικοί άνθρωποι που σταματούν να τρώνε κρέας έχουν αναφέρει δυσάρεστες συνέπειες όταν επανέρχονται σε αυτό. Είναι πιθανόν το σώμα μας να ξεχάσει πώς να το μεταβολίζει; 

Το να τρώει κανείς λιγότερο κρέας είναι ένας από τους απλούστερους τρόπους να μειώσει το αποτύπωμα άνθρακα του.

Αν όλοι στο Ηνωμένο Βασίλειο ακολουθούσαν μια δίαιτα χαμηλής περιεκτικότητας σε κρέας, τρώγοντας λιγότερα από 50 γραμμάρια ή ένα λουκάνικο Cumberland την ημέρα, θα μπορούσε να εξοικονομηθεί τόσο πολύ άνθρακας όσο αν οκτώ εκατομμύρια αυτοκίνητα ήταν παρκαρισμένα «μια και καλή», υπολόγισαν οι ερευνητές. Στοιχεία από την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου δείχνουν ότι η κατανάλωση κρέατος μειώνεται – μεταξύ 1980 και 2022, η κατανάλωση βοείου κρέατος, χοιρινού και αρνιού μειώθηκε κατά 62% – και παρόλο που οι λόγοι που αναφέρονται ποικίλλουν και μπορεί να έχουν να κάνουν περισσότερο με την αύξηση του κόστους παρά με την περιβαλλοντική ευσυνειδησία, όλο και περισσότεροι άνθρωποι πειραματίζονται λέγοντας όχι στο κρέας.

Αλλά αν κάποιος δεν τρώει κρέας για πολύ καιρό, αυτό ίσως αλλάζει την ικανότητα του σώματός του να το μεταβολίζει; Οι vegeterian και οι vegan κάνουν αναρτήσεις μερικές φορές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ρωτώντας αν η επιστροφή στην κατανάλωση κρέατος μπορεί να προκαλέσει πόνο στο στομάχι, φούσκωμα και άλλα συμπτώματα, όπως κράμπες και δυσφορία στον ύπνο.

Ωστόσο, δεν έχει γίνει μεγάλη έρευνα για το εάν η κατανάλωση κρέατος μετά από ένα μεγάλο διάλειμμα μπορεί να προκαλέσει στομαχικές διαταραχές, λέει ο Sander Kersten, καθηγητής διατροφής στο Πανεπιστήμιο Cornell στις ΗΠΑ. «Η έλλειψη αποδείξεων δεν σημαίνει ότι δεν συμβαίνει, απλώς οι άνθρωποι δεν το έχουν μελετήσει», συλλογίζεται. «Αυτή δεν είναι πάντα μια ικανοποιητική κατάσταση ή απάντηση, αλλά είναι ακριβώς αυτό που πρέπει να αντιμετωπίσεις μερικές φορές».

Είναι πιθανό – αν και είναι πολύ σπάνιο – να είναι κάποιος αλλεργικός στο κρέας. Το σύνδρομο Alpha-gal, στο οποίο το ανοσοποιητικό σύστημα αναγνωρίζει τις ζωικές πρωτεΐνες ως εισβολείς, μπορεί να οδηγήσει σε αναφυλαξία και θάνατο.  Αλλά αυτή η αλλεργία, η οποία μπορεί να εμφανιστεί μετά από μια ζωή χαρούμενης κατανάλωσης κρέατος, δεν σχετίζεται με τη μετάβαση σε μια δίαιτα χαμηλής περιεκτικότητας σε κρέας. Μπορεί, για παράδειγμα να αναπτυχθεί δυσανεξία στο κρέας μετά από τσίμπημα τσιμπουριού.

Για πολλούς που αποφεύγουν το κρέας, η ανακάλυψη ότι το έχουν καταναλώσει εν αγνοία τους μπορεί να είναι συναισθηματικά επώδυνο – μπορεί να αισθάνονται σαν προσωπική παραβίαση, λέει ο Kersten, ο οποίος είναι και ο ίδιος χορτοφάγος. «Αυτό θα στεναχωρούσε πολύ κάποιους ανθρώπους», εξηγεί. «Δεν ξέρω αν αυτό θα οδηγούσε σε σωματικά συμπτώματα. Σίγουρα θα μπορούσε να προκαλέσει πολύ θυμό».

Ωστόσο, δεν είναι τόσο εύλογο όσο μπορεί κάποιος να φαντάζεται ότι το σώμα θα μπορούσε, για μεγάλο χρονικό διάστημα, να χάσει την ικανότητα να χωνεύει το κρέας. Το κρέας γενικά χωνεύεται πολύ εύκολα, σε αντίθεση με τις φυτικές ίνες στα φρούτα, τα λαχανικά και τα όσπρια. Για να το διαλύσει, το σώμα μας χρειάζεται βοήθεια από το μικροβίωμα μας, του οποίου τα μικρόβια διαθέτουν τα απαραίτητα ένζυμα για την πέψη του.

Επιπλέον, τα ένζυμα που χρησιμοποιούνται για την πέψη των φυτικών πρωτεϊνών είναι τα ίδια με αυτά που χρησιμοποιούνται στις πρωτεΐνες του κρέατος. Αυτά τα ένζυμα αναγνωρίζουν και κόβουν συγκεκριμένους χημικούς δεσμούς στις πρωτεΐνες. Είτε προέρχονται από φυτά είτε από ζώα, οι πρωτεΐνες αποτελούνται από δομικά στοιχεία που ονομάζονται αμινοξέα. Τα ένζυμα μπορούν γενικά να τα διασπάσουν από όπου και αν προέρχονται.

Αυτή η διαδικασία είναι διαφορετική από την περίπτωση, για παράδειγμα, των σακχάρων από ζωικό γάλα όπως η λακτόζη. Για την πέψη της λακτόζης, το σώμα σας χρειάζεται ένα συγκεκριμένο ένζυμο που ονομάζεται λακτάση και τα άτομα που δεν παράγουν αρκετό από το ένζυμο, γεγονός που τους καθιστά δυσανεκτικούς στη λακτόζη, μπορεί να υποφέρουν από κοιλιακές διαταραχές μετά την κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων.

Αλλά με τις πρωτεΐνες κρέατος, δεν έχει νόημα να σκεφτόμαστε ότι το σώμα με κάποιο τρόπο σταματά να παράγει τα ένζυμα που είναι απαραίτητα για την άνετη πέψη ενός χάμπουργκερ – είναι πάντα εκεί, διασπούν κάθε πρωτεΐνη που προέρχεται, είτε από μπιζέλι, σόγια ή μπριζόλες, λέει ο Kersten.

Ωστόσο, το μικροβίωμα του ανθρώπινου εντέρου μεταμορφώνεται και αλλάζει ανάλογα με το τι τρώει ο ξενιστής του. Μερικές φορές αυτό σημαίνει ότι οι συγκεκριμένοι τύποι βακτηρίων εκεί αλλάζουν. Μερικές φορές απλώς τα μικρόβια παράγουν άλλα ένζυμα. Ενώ υπάρχουν διαφορές μεταξύ των μικροβιωμάτων των παμφάγων και των χορτοφάγων και των vegans, δεν φαίνεται να είναι ριζικά αποκλίνουσες, εφόσον τα παμφάγα καταναλώνουν μια ποικιλία φυτών, σύμφωνα με έρευνα.

Τα μικροβιώματα μπορούν να μετατοπιστούν γρήγορα ως αποτέλεσμα διατροφικών αλλαγών, ωστόσο – μια μελέτη στην οποία οι άνθρωποι στράφηκαν σε μια δίαιτα με βάση τα ζώα έδειξε ότι μια μετατόπιση από το αρχικό τους μικροβίωμα ήταν ορατή μέσα σε μια ημέρα (επέστρεψε γρήγορα στο φυσιολογικό μόλις τελείωσε η δίαιτα). Τα υποκείμενα ενθαρρύνθηκαν να αναφέρουν οποιαδήποτε ενόχληση ένιωθαν, αλλά τίποτα δεν σημειώθηκε.

Αν μη τι άλλο, είναι η ξαφνική κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων φυτικών ινών μετά από μακρά διακοπή που θα μπορούσε να προκαλέσει πεπτικά προβλήματα. Είναι καλύτερα να χαλαρώσετε σε τέτοιες διατροφικές αλλαγές. 

Εν ολίγοις, το να ανησυχείτε μήπως το σώμα σας χάσει με κάποιο τρόπο την ικανότητα να χωνεύει το κρέας δεν θα πρέπει να επηρεάσει τα σχέδια που έχετε να παρατείνετε το Veganuary μέχρι την άνοιξη. Εάν είστε μεταξύ εκείνων που είχαν στομαχικές διαταραχές μετά την κατανάλωση κρέατος μετά από ένα μεγάλο διάλειμμα, η απώλεια ενζύμων δεν είναι πιθανό να είναι ο ένοχος, αν και αυτό το φαινόμενο παραμένει ανεπαρκώς μελετημένο, λέει ο Kersten.

«Το σώμα είναι αρκετά προσαρμοστικό», συνεχίζει. «Μπορεί να κάνει περισσότερα από όσα νομίζεις».

Πηγή: skai.gr