Ο Τραμπ δεν είναι ένας συμβατικός πολιτικός. Οι πιο αφοσιωμένοι υποστηρικτές του, θα γίνουν περισσότερο αφοσιωμένοι, μετά την ετυμηγορία του δικαστηρίου – Είναι αρκετό αυτό; Ανάλυση του Politico
Ακόμη και για έναν πολιτικό που ελίσσεται ενώ αντιμετωπίζει «κύματα» από σκάνδαλα, αυτή η εβδομάδα περιπλέκει την πορεία του Ντόναλντ Τραμπ προς τις προεδρικές εκλογές σχολιάζει το Politico.
Είναι γεγονός ότι η ενοχή για 34 κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα θα ήταν αρκετή για να γκρεμίσει την καριέρα κάθε «συμβατικού» πολιτικού.
Είναι επίσης γεγονός ότι ο τέως πρόεδρος δεν είναι ένας συμβατικός πολιτικός. Οι πιο αφοσιωμένοι υποστηρικτές του, θα γίνουν περισσότερο αφοσιωμένοι, μετά την ετυμηγορία του δικαστηρίου της Νέας Υόρκης. Όπως ακριβώς έκαναν σε αλλεπάλληλες περιπτώσεις.
Αλλά αυτές οι δύο προφανείς αλήθειες τείνουν να συσκοτίζουν μια άλλη. Ο Τραμπ απλά δεν μπορεί να νικήσει τον Τζο Μπάιντεν βασιζόμενος αποκλειστικά στις ψήφους ανθρώπων που πιστεύουν ότι τα νομικά του βάσανα είναι πλεκτάνη με πολιτικά κίνητρα, και που επευφημούν τον Τραμπ όχι παρά τις παραβάσεις του αλλά εξαιτίας τους. Ή, πιο συγκεκριμένα, επειδή τους συγκινεί η οργή και η αγανάκτηση που εμπνέει ο Τραμπ στους αντιπάλους του.
Υπάρχουν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι, αλλά ακόμα δεν είναι αρκετοί για να κερδίσουν τις εκλογές. Ο μόνος δρόμος του Τραμπ προς τη νίκη είναι ένας συνασπισμός που περιλαμβάνει πολλούς Ρεπουμπλικάνους και ανεξάρτητους που τον βρίσκουν αξιοπεριφρόνητο, αλλά πιστεύουν ότι μια δεύτερη θητεία Μπάιντεν θα ήταν ακόμη χειρότερη.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αυτή η εβδομάδα ήταν εύκολα η χειρότερη μέχρι στιγμής φέτος για τον Τραμπ και η καλύτερη για τον Μπάιντεν.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η ετυμηγορία του Μανχάταν θα αλλάξει άρδην ξαφνικά την κούρσα για τις εκλογές – τίποτα στην ιστορία των σκανδάλων του Τραμπ δεν δείχνει κάτι τέτοιο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι τεράστιες «λεγεώνες» αναποφάσιστων ψηφοφόρων θα συμφωνήσουν ξαφνικά με το επιχείρημα του Μπάιντεν ότι η ίδια η δημοκρατία κρίνεται στις κάλπες αυτό το φθινόπωρο. Εάν κάποιος δεν το δεχόταν μέχρι τώρα, γιατί θα άλλαζε γνώμη από μια υπόθεση παραποίησης εγγράφων για τη συγκάλυψη μιας φερόμενης σεξουαλικής συνεύρεσης;
Αυτό σημαίνει όμως ότι πολλοί ψηφοφόροι που δεν συμπαθούν ιδιαίτερα τον Μπάιντεν έλαβαν μια εμφατική, ξεκάθαρη υπενθύμιση γιατί δεν τους αρέσει ο Τραμπ. Η μετακίνηση έστω και ενός μικρού ποσοστού ψηφοφόρων σε πολιτείες που το αποτέλεσμα αναμένεται να κριθεί οριακά, όπως το Μίσιγκαν, η Πενσιλβάνια και το Ουισκόνσιν – σε όλες επιβάλλεται να κερδίσει ο Μπάιντεν – θα μπορούσε να επηρεάσει αποφασιστικά την ισορροπία του προεκλογικού αγώνα.
Ο Τζο Μπάιντεν έχει μια συγκεκριμένη γραμμή σε όλη τη διάρκεια της πολιτικής καριέρας του: «Μη με συγκρίνετε με τον Παντοδύναμο. Συγκρίνετέ με, με την εναλλακτική».
Μπορεί να είναι εύκολο να ξεχάσουμε ότι αυτός είναι επίσης βασικός πυλώνας της στρατηγικής του Τραμπ. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πλειοψηφία των Αμερικανών είναι δυσαρεστημένη με τις επιλογές που έχουν. Ο μόνος τρόπος για να κερδίσει κανείς στις ΗΠΑ είναι με την υποστήριξη αυτών «που κρατούν τη μύτη τους» και ψηφίζουν. Οι καταδίκες του Τραμπ – και η βεβαιότητα ότι θα παραμείνει στην επικαιρότητα μέσω ποινών και πιθανών εφέσεων – σημαίνει ότι οι απρόθυμοι υποστηρικτές του Τραμπ θα πρέπει να «τσιμπήσουν» ακόμα πιο σκληρά για να τον ψηφίσουν.
Ένας δημοκρατικός δημοσκόπος είπε στο Politico μετά την ετυμηγορία του δικαστηρίου ότι το μήνυμα του Μπάιντεν πρέπει να είναι: «Η κατάσταση είναι πάντα είναι ένας χάος με τον Τραμπ, και βάζει τον εαυτό του πάνω απ’ όλα. Πώς μπορεί να κάνει ό,τι είναι καλύτερο για τη χώρα και να κάνει ό,τι είναι καλύτερο για εσάς, όταν θα περάσει τα τέσσερα χρόνια (τη θητείας του) με εμμονή στα νομικά του ζητήματα, προσπαθώντας να ‘’ξεκαθαρίσει λογαριασμούς’’ με τους αντιπάλους του, προσπαθώντας να μείνει εκτός φυλακής;»
Ένας Ρεπουμπλικανός συμφώνησε ότι ο Τραμπ τα καταφέρνει καλύτερα όταν αντιδρά οπορτουνιστικά σε γεγονότα – αλλά όχι όταν ο ίδιος και οι δικές του ενέργειες είναι το κύριο αντικείμενο της συνεχούς ειδησεογραφικής κάλυψης.
Kαι εδώ υπάρχει ένας παραλληλισμός με την τότε υποψήφια των Δημοκρατικών για την προεδρία Χίλαρι Κλίντον το 2016. Τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε για χρήση απόρρητης αλληλογραφίας στον προσωπικό της λογαριασμό μέιλ, τις οποίες ο Τραμπ εκμεταλλευόταν αδιάκοπα. Αυτή η διαμάχη ήταν επιζήμια όχι επειδή το υποκείμενο έγκλημα ήταν τόσο σοβαρό, αλλά επειδή για πολλούς ανθρώπους σκιαγράφησε την εικόνα ενός ανθρώπου που πίστευε ότι λειτουργούσε υπεράνω κανόνων.
