ΆλλαΣχετικά άρθρα
Στην πλειοψηφία οι κάτοικοι του χωριού είναι πια ηλικιωμένοι και συνταξιούχοι. Αντικρίζουν με βουρκωμένα μάτια τον τόπο τους να ερημώνει, αλλά δεν φεύγουν
Του Νικόλα Μπάρδη
Λίγο έξω από τις Σέρρες, πάνω στο όρος Κερκίνη και σε υψόμετρο 278 μέτρων βρίσκονται χτισμένα τα Κάτω Πορόια, ένα από τα πιο γραφικά χωριά του νομού Σερρών. Το μικρό αυτό χωριό που αριθμεί σήμερα περί τους 400 μόνιμους κατοίκους, βρίσκεται πολύ κοντά στην πανέμορφη λίμνη Κερκίνη, που αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα καταφύγια πτηνών στη χώρα μας. Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, η περιοχή ξεχωρίζει για το μεγάλο φυσικό της κάλλος, αλλά και για ένα ακόμη ιδιαίτερο χαρακτηριστικό: τις ζωγραφιές που «ντύνουν» τον οικισμό απ’ άκρη σ’ άκρη, και αναπαριστούν τη ζωή εκεί, όπως ήταν στο παρελθόν.
Μπροστά από τις προσόψεις παλιών καταστημάτων, η Ελένη Καραφλούδη και η Κλεονίκη Ζωίδου πήραν την πρωτοβουλία και μέσα σε λίγους μήνες έδωσαν και πάλι ζωή στα κλειστά αυτά μαγαζιά με τα… πινέλα τους. Το άλλοτε βουβό χωριό απέκτησε και πάλι ζωή, ενώ όσοι περνούν από εκεί σταματούν, για να θαυμάσουν τις ζωγραφιές και να φωτογραφηθούν μπροστά από αυτές τις ιδιαίτερες δημιουργίες. Κάποτε το χωριό έσφυζε από ζωή και οι δύο γυναίκες θέλησαν να αποτυπώσουν κάπως αυτήν τη χαμένη αίγλη, για να μην ξεχαστεί από κανέναν. Ειδικά τώρα που το χωριό μέρα με τη μέρα μικραίνει…
[embedded content]
Στην πλειοψηφία οι κάτοικοι του χωριού είναι πια ηλικιωμένοι και συνταξιούχοι. Αντικρίζουν με βουρκωμένα μάτια τον τόπο τους να ερημώνει, αλλά δεν φεύγουν από εκεί. Αγαπούν το χωριό τους και θέλουν να το δουν και πάλι να ζωντανεύει. Θυμούνται με μελαγχολία τα παλιά χρόνια, που αν και δύσκολα, είχαν ο ένας τον άλλον και μπόλικη αγάπη. Αυτή τους βοήθησε να ξεπεράσουν τα πάντα και να σταθούν στα πόδια τους. Κάποτε το χωριό είχε 300 παιδιά στο σχολείο, ενώ εκεί μπορούσες να βρεις τα πάντα: από καφενεία και κρεοπωλεία, μέχρι κομμωτήρια, σιδεράδικα, μπακάλικα και παντοπωλεία. Πλέον, ελάχιστα καταστήματα είναι ανοιχτά, για να εξυπηρετούν τους ντόπιους, αλλά και τους επισκέπτες.
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού παρείχε στην Ελένη και την Κλεονίκη κάποια χρώματα, οι μάστορες βοήθησαν στις αναπαλαιώσεις των εξωτερικών όψεων των κτιρίων και οι δύο γυναίκες έβαλαν όλη την τέχνη και το μεράκι τους, για να βάλουν ξανά χρώμα στο χωριό. Και τα κατάφεραν! Όπου κι αν στρέψεις το βλέμμα σου, θα δεις μία όμορφη ζωγραφιά να ξεπετάγεται, να λέει μία ιστορία και να σε ταξιδεύει πίσω στον χρόνο. Θα δεις φιγούρες χαμογελαστές, ζωηρά χρώματα και μία διάχυτη γλυκιά μελαγχολία, που αναμφίβολα θα σε βάλουν σε σκέψεις για το σήμερα και το αύριο. Σκοπός αυτών των ζωγραφιών ήταν να εμφυσήσουν ζωή στα παλιά, κενά κτίσματα και να αποτυπώσουν τη ζωή που υπήρχε κάποτε στα Κάτω Πορόια.
Το χωριό αναφέρεται ως Πόρροι στη «Γεωγραφία» του Στράβωνα, ενώ οι περισσότεροι κάτοικοι της περιοχής είναι πρόσφυγες από τον Πόντο, την Ανατολική Ρωμυλία και τη Μικρά Ασία. Στην πλειονότητα τους οι κάτοικοι είναι γεωργοί και κτηνοτρόφοι, πιστοί στις παραδόσεις τους και πολύ φιλόξενοι, ενώ προστάτης του χωριού είναι ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος που γιορτάζεται στις 29 Αυγούστου. Περίπου 14 χιλιόμετρα έξω από το χωριό βρίσκεται η τεχνητή λίμνη της Κερκίνης, που σχηματίστηκε το 1932 με τη δημιουργία φράγματος στον ποταμό Στρυμόνα. Η λίμνη σήμερα αποτελεί σημαντικό υδροβιότοπο, προστατεύεται από τη σύμβαση Ραμσάρ και ανήκει στο δίκτυο Natura 2000.
Στην ευρύτερη περιοχή της Κερκίνης συναντούμε πολλά είδη θηλαστικών, όπως το τσακάλι, τον λύκο, την αγριόγατα, τη βίδρα, τη νυφίτσα, το ζαρκάδι, το λαγό, το αγριογούρουνο και άλλα πολλά. Ακόμη, υπάρχουν 10 είδη αμφίβιων και περίπου 20 είδη ερπετών. Η ιχθυοπανίδα είναι επίσης εξαιρετικά πλούσια, αφού υπάρχουν 30 είδη ψαριών, με κυριότερα τα χέλια και τα γριβάδια, ενώ στην περιοχή πέριξ της λίμνης έχουν καταγραφεί περίπου 300 είδη πουλιών. Ο αργυροπελεκάνος και η λαγγόνα που ζουν εκεί είναι μοναδικά είδη στον κόσμο, και απειλούνται με εξαφάνιση. Στη λίμνη, φυσικά, ζει και ο μεγαλύτερος πληθυσμός βουβαλιών στην Ελλάδα, που υπολογίζεται ότι ξεπερνούν τα 4.000.
Η απογευματινή βόλτα στη λίμνη, την ώρα που ο ήλιος δύει και η πλάση βάφεται με έντονα χρώματα, είναι μία από τις πιο όμορφες εικόνες που θα αντικρίσετε. Σταματήστε για λίγα λεπτά, απολαύστε την απεραντοσύνη της λίμνης, πάρτε μία βαθιά ανάσα και κάντε ένα διάλειμμα από τους γρήγορους και απαιτητικούς ρυθμούς της ζωής μας. Αυτό ίσως είναι το καλύτερο δώρο που μπορείτε να κάνετε στον εαυτό σας.
Πηγή: skai.gr
