Σφοδρά πυρά στον Ντόναλντ Τραμπ για την πολιτική του στο Ιράν, εξαπολύει ο Ρόμπερτ Κέιγκαν – ένας εξέχων Αμερικανός νεοσυντηρικός. Με άρθρο του στο The Atlantic, υποστηρίζει ότι οι ΗΠΑ οδεύουν προς ολοκληρωτική ήττα στον πόλεμό τους με το Ιράν, με συνέπειες που «δεν μπορούν ούτε να αντιστραφούν ούτε να αγνοηθούν».
«Παρά τις 37 ημέρες καταστροφικών αμερικανικών και ισραηλινών επιθέσεων που σκότωσαν μεγάλο μέρος της ηγεσίας του Ιράν και παρέλυσαν τον στρατό του, η Τεχεράνη δεν έκανε παραχωρήσεις, και ο Τραμπ σταμάτησε τις επιθέσεις μετά τα αντίποινα του Ιράν στις 18 Μαρτίου στο συγκρότημα φυσικού αερίου Ρας Λαφάν του Κατάρ που προκάλεσαν ζημιές που θα χρειαστούν χρόνια για να επιδιορθωθούν».
[embedded content]
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Ο Κέιγκαν πιστεύει ότι το Ιράν θα διατηρήσει τον έλεγχο του Στενού του Ορμούζ — αποκτώντας έτσι παγκόσμια επιρροή στον τομέα του ενεργειακού εφοδιασμού, επιβάλλοντας τους όρους του στα κράτη του Κόλπου και αποκτώντας έτσι μεγαλύτερη δύναμη στο πλευρό των συμμάχων του, της Κίνας και της Ρωσίας.
Διαβάστε όλες τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή ΕΔΩ
Προειδοποιεί ότι ο πόλεμος έχει εκθέσει την Αμερική ως «χάρτινη τίγρη», έχει εξαντλήσει τα αποθέματα όπλων και έχει επιταχύνει έναν «μετα-αμερικανικό κόσμο», ενθαρρύνοντας ενδεχομένως τον Σι Τζινπίνγκ στην Ταϊβάν και τον Πούτιν στην Ευρώπη.
«Είναι δύσκολο να σκεφτεί κανείς μια εποχή κατά την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες υπέστησαν ολοκληρωτική ήττα σε μια σύγκρουση, μια οπισθοδρόμηση τόσο αποφασιστική ώστε η στρατηγική απώλεια να μην μπορεί ούτε να αποκατασταθεί ούτε να αγνοηθεί. Οι καταστροφικές απώλειες που υπέστησαν στο Περλ Χάρμπορ, στις Φιλιππίνες και σε ολόκληρο τον Δυτικό Ειρηνικό κατά τους πρώτους μήνες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου τελικά αντιστράφηκαν. Οι ήττες στο Βιετνάμ και στο Αφγανιστάν είχαν κόστος, αλλά δεν προκάλεσαν μόνιμη ζημιά στη συνολική θέση της Αμερικής στον κόσμο, επειδή απέχουν πολύ από τα κύρια θέατρα του παγκόσμιου ανταγωνισμού. Η αρχική αποτυχία στο Ιράκ μετριάστηκε από μια αλλαγή στρατηγικής που τελικά άφησε το Ιράκ σχετικά σταθερό και μη απειλητικό για τους γείτονές του και διατήρησε την κυριαρχία των ΗΠΑ στην περιοχή» τονίζεται στο άρθρο.
«Η ήττα στην παρούσα αντιπαράθεση με το Ιράν θα έχει εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα. Δεν μπορεί ούτε να διορθωθεί ούτε να αγνοηθεί. Δεν θα υπάρξει επιστροφή στο status quo ante (προτέρα κατάσταση), κανένας τελικός αμερικανικός θρίαμβος που θα αναιρέσει ή θα ξεπεράσει τη ζημιά που έχει προκληθεί. Το Στενό του Ορμούζ δεν θα είναι “ανοιχτό”, όπως ήταν κάποτε. Με τον έλεγχο του στενού, το Ιράν αναδεικνύεται ως ο βασικός “παίκτης” στην περιοχή και ένας από τους βασικούς “παίκτες” στον κόσμο. Οι ρόλοι της Κίνας και της Ρωσίας, ως συμμάχων του Ιράν, ενισχύονται· ο ρόλος των Ηνωμένων Πολιτειών μειώνεται σημαντικά. Αντί να καταδεικνύει την αμερικανική ανδρεία, όπως έχουν επανειλημμένα ισχυριστεί οι υποστηρικτές του πολέμου, η σύγκρουση αποκάλυψε στην Αμερική ότι είναι αναξιόπιστη και ανίκανη να ολοκληρώσει αυτό που ξεκίνησε. Αυτό θα πυροδοτήσει μια αλυσιδωτή αντίδραση σε όλο τον κόσμο, καθώς φίλοι και εχθροί προσαρμόζονται στην αποτυχία της Αμερικής».
Πηγή: skai.gr
