Το Κορίτσι των Λιμνών

Του Νικόλα Μπάρδη

Ο Άγιος Αχίλλειος είναι ένα γραφικό νησάκι στη Μικρή Πρέσπα με λιγότερους από 100 μόνιμους κατοίκους. Αποτελεί ένα από τα δύο μόλις κατοικημένα νησιά σε λίμνη στη χώρα μας, μαζί με το Νησάκι των Ιωαννίνων, και βρίσκεται σε υψόμετρο 853 μέτρων, μέσα σ’ ένα πανέμορφο φυσικό περιβάλλον. Το μικρό αυτό νησί με την μεγάλη ιστορία συνδέεται με την αντίπερα όχθη με μία πεζογέφυρα που κατασκευάστηκε το 2002. Μέχρι τότε, οι κάτοικοι του νησιού περνούσαν απέναντι αποκλειστικά με βάρκες, ενώ τον Χειμώνα, όταν πάγωνε η λίμνη, περπατούσαν πάνω στον πάγο, ρισκάροντας την ίδια τους τη ζωή, για να φτάσουν στη  στεριά.

Στις αρχές, λοιπόν, του 2000 μία οχτάχρονη κοπέλα από το νησί, η Ιορδάνα Παρασκευοπούλου, έγραψε μία επιστολή στον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωστή Στεφανόπουλο, όπου του εξηγούσε με λόγια απλά και πολύ αυθορμητισμό, την ανάγκη δημιουργίας μίας πεζογέφυρας, που θα συνέδεε το νησάκι του Αγίου Αχίλλειου με την απέναντι στεριά. Χαρακτηριστικά του ανέφερε, πως κάθε μέρα προκειμένου να πάνε σχολείο αυτή και οι φίλοι της, περνούσαν απέναντι με βάρκα, ενώ όταν πάγωνε τον χειμώνα, η κατάσταση γίνονταν πολύ δύσκολη. Κάποτε δύο μικρά κορίτσια από το νησί πνίγηκαν στη λίμνη, και από τότε οι γονείς ζούσαν καθημερινά με τον φόβο, μήπως έχουν και τα παιδιά τους την ίδια τύχη.

Τα λόγια της οχτάχρονης Ιορδάνας συγκίνησαν τον Κωστή Στεφανόπουλο, και δύο χρόνια αργότερα το όνειρό της για μία γέφυρα, έγινε πραγματικότητα! Έκτοτε ο Άγιος Αχίλλειος δεν αποκλείστηκε ποτέ ξανά, ενώ όλοι οι κάτοικοι της περιοχής την αποκαλούσαν ως το «Κορίτσι των Λιμνών». Οι μικροί μαθητές του νησιού περνούσαν πλέον κάθε πρωί απέναντι με ασφάλεια, ενώ ο καιρός, όσο κρύος κι αν ήταν, δεν αποτελούσε πια ανασταλτικό παράγοντα για τη μετάβαση στη στεριά. Και ακόμη και σήμερα, όπως λέει χαρακτηριστικά στην κάμερα του Όπου Υπάρχει Ελλάδα η Ιορδάνα, πολλοί δεν λογίζουν ως νησί τον Άγιο Αχίλλειο γιατί συνδέεται με την στεριά με πεζογέφυρα, ωστόσο εξακολουθεί να αποτελεί νησίδα, με ότι αυτό συνεπάγεται για την καθημερινότητα των ντόπιων.

Ανατρέχοντας πίσω σ’ εκείνη την στιγμή, όπου έγραψε και διάβασε την επιστολή της στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, η Ιορδάνα λέει πως δεν θα άλλαζε απολύτως τίποτα. Είναι περήφανη για τον οχτάχρονο εαυτό της, και για τις αλήθειες που μπόρεσε να μοιραστεί με τον υπόλοιπο κόσμο, γεγονός που συνέβαλε τα μέγιστα για τη δημιουργία της γέφυρας. Η ίδια ήταν κάτοικος του νησιού, και όσα είχε να πει έκρυβαν μέσα τους αληθινά βιώματα και εμπειρίες, που είναι δύσκολο να καταλάβει κάποιος που ζει μακριά, σε κάποιο μεγάλο αστικό κέντρο. Όμως, η αυθεντικότητα του χαρακτήρα, η ειλικρίνεια των λεγομένων της και τα βουρκωμένα βαθυγάλαζα μάτια της ήταν αρκετά, για να αλλάξουν μια για πάντα το σκηνικό στον Άγιο Αχίλλειο.

Σήμερα, πολύς κόσμος επισκέπτεται την περιοχή των Πρεσπών, καθώς έχει ανέβει αρκετά τουριστικά, και βγάζουν φωτογραφίες στην εμβληματική πεζογέφυρα του Αγίου Αχίλλειου, μη γνωρίζοντας την ιστορία που κρύβεται πίσω από την κατασκευή της. Πριν από 25 χρόνια ένα μικρό κορίτσι με μεγάλα όνειρα κατάφερε να βάλει σε μερικές αράδες λέξεις όλα εκείνα που απασχολούσαν την τοπική κοινωνία, εξέφρασε με παιδική αφέλεια αλλά και ενάργεια τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις επιθυμίες τους, και κατάφερε να αλλάξει τον ρου της ιστορίας. Αυτή, λοιπόν, η πεζογέφυρα έχει ως θεμέλια τα όνειρα, το θάρρος και την αλήθεια ενός οχτάχρονου κοριτσιού.
 

Πηγή: skai.gr