Ζαφειρώ Καρασάββα: Μόνο με τη δικαίωση θα έχουμε οξυγόνο

Η συνάντηση με την κυρία Καρασάββα έγινε στο σπίτι της σε ένα προάστιο της Θεσσαλονίκης. Έχασε το μοναχοπαίδι της, τον Γιάννη, ο οποίος ήταν πιθανώς στο βαγόνι 3 ή στο κυλικείο όταν συνέβη το δυστύχημα. Σήμερα ζητά μόνο δικαίωση. Είναι η πρώτη φορά που αποφάσισε να μιλήσει δημοσίως.

Λέγομαι Ζαφειρώ Καρασάββα και έχασα τον γιο μου Ιωάννη Καρασάββα, 28 χρονών. Πήγαινε στο ΠΑΜΑΚ (Πανεπιστήμιο Μακεδονίας), ωστόσο δεν τον ικανοποιούσαν οι σπουδές πληροφορικής που είχε ξεκινήσει και αποφάσισε ότι θα ήθελε να ασχοληθεί με την ψυχολογία. Έτσι ξεκίνησε σπουδές σε μια σχολή στην Αθήνα. Του άρεσε πάρα πολύ. Ήταν ενθουσιασμένος. Πιστεύω ότι θα γινόταν πολύ καλός σε αυτό που είχε επιλέξει. Τον αγαπούσαμε πάρα πολύ. Προσπαθήσαμε 15 ολόκληρα χρόνια να αποκτήσουμε παιδί και επιτέλους το 1995 γεννήθηκε ο Γιάννης. Με τον σύζυγό μου όλα αυτά τα χρόνια προσπαθήσαμε να τον μεγαλώσουμε με αρχές, με αξίες.

Κάνοντας έναν απολογισμό δύο χρόνια μετά το δυστύχημα, πώς θα περιγράφατε αυτά τα δύο χρόνια;

Μαρτυρικά, θα έλεγα. Χάνοντας το παιδί σου δεν μένει τίποτα. Καμιά χαρά πλέον. Και είμαι γεμάτη θυμό, οργή για όλα αυτά που συμβαίνουν, για όλα αυτά τα προσβλητικά σχόλια που συχνά ακούγονται από διάφορες πλευρές.

Αυτές τις μέρες βλέπουμε συνέχεια ότι το θέμα έχει πάρει πολύ μεγάλη έκταση. Έχει γίνει το πρώτο πολιτικό θέμα στην Ελλάδα. Αυτό εσάς πώς σας φαίνεται;

Έτσι δεν θα έπρεπε να είναι; Είναι 57 άνθρωποι που χάθηκαν και τόσοι που τραυματίστηκαν. Και όλα αυτά γιατί; Γιατί δεν λειτουργούσε ένα φανάρι; Γιατί δεν υπήρχε τηλεδιοίκηση; Γιατί δεν υπήρχαν τα απαραίτητα, ενώ μας βεβαίωναν οι υπουργοί μας ότι είναι ασφαλής ο σιδηρόδρομος; Το ασφαλέστερο μέσο μας έλεγαν ότι είναι. Και για αυτό το επέλεξε και ο Γιάννης. Πήγε στον σταθμό, άφησε το αυτοκίνητο και πήρε το τρένο.

Γίνεται πολύς λόγος για συγκάλυψη. Εσείς το πιστεύετε αυτό;

Ναι, σε όλα τα επίπεδα. Από το ίδιο βράδυ μπορώ να πω. Πριν ακόμα πάρουν τους νεκρούς, τα καμένα κορμιά, άρχισαν το ξεμπάζωμα. Είναι ποτέ δυνατόν αυτό να συμβαίνει; Διάβασα ότι στη Γερμανία επειδή σκότωσαν δύο άτομα μια νεαρή κοπέλα, τοποθέτησαν ηλεκτροφόρα σύρματα για να μην μπει κανείς στον χώρο του εγκλήματος. Εδώ έγινε μια καταστροφή με τόσα άτομα και ξεμπάζωσαν κατευθείαν. Προσπάθησαν να συγκαλύψουν τα πάντα. Αυτό δεν είναι έγκλημα; Επίσης η πυροσβεστική καθυστέρησε πάρα πολύ να πάει και να προσφέρει βοήθεια. Και κάτι ακόμα. Ακούσαμε τον πρωθυπουργό να λέει ότι δεν είχε ενημερωθεί για τα εύφλεκτα υλικά και το μπάζωμα. Αν είναι πράγματι έτσι, κύριε Μητσοτάκη, είστε ανίκανος και ανάξιος για τη θέση που κατέχετε. Εκτός εάν ψεύδεστε. Επίσης είπατε ότι μόνο οι γονείς έχουν δικαίωμα να μιλούν, αλλά οι απαντήσεις που παίρνουμε δεν είναι ειλικρινείς.

Εσείς αυτά τα χρόνια είχατε κρατική συμπαράσταση, ψυχολογική, οικονομική ή με άλλο τρόπο;

Αυτή τη σύνταξη που έχουν δώσει και που εμείς δεν την θέλαμε κιόλας. Τέλος πάντων, απλά τη διαθέτουμε σωστά. Προσπαθούμε να διαθέσουμε τα χρήματα αυτά σε παιδάκια και σε οτιδήποτε μπορούμε να κάνουμε καλό σε άλλους ανθρώπους, γιατί να παίρνεις σύνταξη για το παιδί σου είναι κάτι πολύ βαρύ. Όσο για ψυχολογική υποστήριξη, μας πήρανε τις πρώτες μέρες από ένα κέντρο ψυχολογικής υποστήριξης, αλλά τίποτε άλλο.

Αυτή τη στιγμή πώς είναι η καθημερινότητά σας; Πώς τη διαχειρίζεστε;

Δεν μπορώ να τη διαχειριστώ. Απλά προσπαθώ να κάνω περισσότερα πράγματα απ’ ό,τι μπορώ, για να μη σκέφτομαι. Προσπαθώ να κάνω εργασιοθεραπεία. Πήγα και σε ψυχολόγο, ακολούθησα για κάποιο διάστημα μια αγωγή, αλλά μετά τη σταμάτησα, γιατί δεν μπορούσα να εκφράσω τα συναισθήματά μου.

Υπάρχει μεγάλη συμπαράσταση του κόσμου, είναι πια χιλιάδες οι άνθρωποι που βγαίνουν στους δρόμους. Σας ευχαριστεί αυτό;

Ναι, με ευχαριστεί πάρα πολύ αυτό που γίνεται. Μας δίνει κουράγιο ότι έτσι θα αποκαλυφθεί η αλήθεια.

Επαφές με άλλους συγγενείς θυμάτων και επιζώντες έχετε;

Κυρίως με δύο οικογένειες και μας βοηθάει πολύ όταν μιλάμε μεταξύ μας.

Εσείς τι περιμένετε τώρα; Τι ελπίζετε; Τι θέλετε;

Δικαίωση. Κάποιοι θα πρέπει επιτέλους να πληρώσουν για το έγκλημα που έγινε. Κάποιος πρέπει να τιμωρηθεί.

Τέλος, θα θέλατε να προσθέσετε κάτι ακόμα που εγώ δεν σας ρώτησα;

Θα ήθελα η δικαιοσύνη να σταθεί αρωγός μας και να μάθουμε την αλήθεια. Τώρα έφυγε ο Γιάννης και άδειασε η αγκαλιά μας, άδειασε το σπίτι μας.