Παγκρήτια κινητοποίηση σε Ηράκλειο, Ρέθυμνο και Χανιά, θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 7 Οκτωβρίου για τη συμπλήρωση δύο ετών, από την έναρξη του πολέμου στη Γάζα.
Οι κινητοποιήσεις θα πραγματοποιηθούν στις 18:00 στην Πλατεία Ελευθερίας στο Ηράκλειο, στην Πλατεία Αγοράς στα Χανιά στις 19:00 και στο Δημαρχείο Ρεθύμνου στις 18:30.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Αναλυτικά η ανακοίνωση από τον Συντονισμό Συλλογικοτήτων Ηρακλείου για την Παλαιστίνη:
«”The 7th of October was a “must”. “
Λέιλα Χάλεντ, Παλαιστίνια αγωνίστρια
2 χρόνια από την 7η Οκτώβρη 2023.
2 χρόνια από τότε που όλος ο κόσμος επιτέλους έστρεψε τα μάτια στην επι δεκαετίες φυλακισμένη Παλαιστίνη μέσα από την Επιχείρηση “Πλημμύρα Al Aqsa”, μια επίθεση στα κατειλημμένα απο τη σιωνιστική οντότητα εδάφη που συνδιοργανώθηκε από πολλές ένοπλες οργανώσεις της παλαιστινιακής αντίστασης. Και, όπως κάθε αγώνας για ανάσα όταν ένας οργανισμός πνίγεται, έτσι κι αυτή, ήταν μια βίαιη έκφραση αγανάκτησης και αγώνα στο διαχρονικό βρόγχο αδικίας που βασανίζει τον παλαιστινιακό Λαό: το απάνθρωπο απαρτχάιντ, τους βίαιους εποικισμούς πανταχόθεν εβραϊκών πληθυσμών σε διαχρονικά παλαιστινιακά εδάφη, την απανθρωποποίηση, τη στέρηση βασικών πολιτικών δικαιωμάτων και ανθρώπινων συνθηκών διαβίωσης, τους εκτοπισμούς και τις εκτελέσεις πληθυσμών, τις φυλακίσεις και τους βασανισμούς χιλιάδων ανθρώπων, τις δολοφονίες όλων όσων εκπροσωπούν τον Παλαιστινιακό Λαό, των σχεδόν κοροϊδευτικών διεθνών συμφωνιών μεταξύ Δυτικών κρατών και Σιωνιστικής οντότητας σε σχέση με το παλαιστινιακό ζήτημα κ.α. Διότι αυτά ήταν η “κανονικότητα” πριν την 7η Οκτώβρη 2023, που δημιούργησε την οργή που σαν πλημμύρα χτύπησε τη αποικία που θέλει να ονομάζεται κράτος, το Ισραήλ, κι έκανε τη Δύση να πέσει από τα σύννεφα…
Ο Παλαιστινιακός Λαός πριν την 7η Οκτώβρη είχε δοκιμάσει κυριολεκτικά όλες τις προσεγγίσεις για να διεκδικήσει αυτά που σε άλλα μέρη του κόσμου είναι κοινωνικά αυτονότητα. Όμως η οποιαδήποτε μορφή δίκαιου αγώνα κατέστη άκαρπη καθώς τα σχέδια για την ιστορική Παλαιστινη είχαν γίνει από άλλους και προς όφελος άλλων, όπως συμβαίνει σε όλες τις αποικιοκρατούμενες ζώνες. Στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν η Παλαιστίνη ήταν ένα ειρηνικό καζάνι πολιτισμών και θρησκειών, το Ηνωμένο Βασίλειο μαζί με το τότε αστικό think tank του εβραϊκού κεφαλαίου άρχισαν να χαράσουν τα σχέδιά τους πάνω στη βάση της ιδεολογίας του Σιωνισμού – μιας ιδεολογίας που πρακτικά ex nihilo βαφτίζει τους Εβραίους “δίκαιους κληρονόμους” της γης της Παλαιστίνης και επιβάλλει τον εποικισμό των παλαιστινιακών εδαφών από εβραϊκούς πληθυσμούς, τους οποίους η ξεκάθαρα αντισημιτική Δύση ήθελε να ξεφορτωθεί, στέλνοντάς τους να γίνουν οι θυρωροί και τοποτηρητές της στη μέση Ανατολή. Έκτοτε ξεκινάει η αιματοβαμμένη ιστορία του “παλαιστινιακού ζητήματος”, με αποκορύφωμα την καταστροφή του 1948, τη λεγόμενη Νάκμπα, όπου ο στρατός των Εβραίων με τις πλάτες των Βρετανών σκοτώνουν και εκτοπίζουν χιλιάδες παλαιστινίων θεμελιώνοντας στο αίμα το σημερινό λεγόμενο “κράτος του Ισραήλ”. Η Παλαιστίνη όπως ήταν, παύει να υπάρχει και ο πληθυσμός της είτε “φυλακίζεται” στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, είτε μεταναστεύει σε όλη την υφήλιο.
Έκτοτε, δεν έχει υπάρξει στιγμή στην οποία ο παλαιστινιακός Λαός να μπορέσει να βρει μια σπιθαμή χώρου στο διεθνές δίκαιο, ενώ τα παλαιστινιακά εδάφη συνεχώς μειώνονται. H απόλυτη νομιμοποίηση του αδίκου έρχεται επίσης το 1993, όπου η σιωνιστική οντότητα και το PLO με εκπρόσωπο τον Γιασέρ Αραφάτ υπογράφουν την προδοτική συνθήκη του Όσλο, η οποία δίνει μια εικονική δυνατότητα αυτοδιάθεσης στους παλαιστίνιους μέσω της πουλημένης Παλαιστινιακής Αρχής σε πολύ μικρές εκτάσεις γης και σχεδόν απεριόριστες δυνατότητες ελέγχου, επέκτασης και καταστολής στη γενοκτόνο χώρα στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορικής Παλαιστίνης. Τα κεφάλαια της αδικίας, των αποικιοκρατικών λογικών, των ιμπεριαλιστικών πρακτικών σε όλη αυτή την ιστορία είναι πολλά, και μας διευκολύνουν πολύ στο να αιτιολογήσουμε και να δικαιολογήσουμε την ύπαρξη της ένοπλης παλαιστινιακής αντίστασης από την αρχή του εποικισμού. Εξαρχής, ο διάλογος είχε τη σχέση μεταξύ ενός λαιμού και ενός σπαθιού, όπως έλεγε και ο εμβληματικός παλαιστίνιος συγγραφέας και αγωνιστής Γκασάν Καναφάνι. Η ένοπλη παλαιστινιακή αντίσταση ήταν και θα παραμείνει μονόδρομος, και εδώ και χρόνια αποτελεί τεράστια έμπνευση στους ανα τον κόσμο απελευθερωτικούς αγώνες.
Και αυτό μας φέρνει στην 7η Οκτώβρη…
Στην αρχή, οι καταδίκες προς αυτή την πράξη αντίστασης ήρθαν σχεδόν από παντού. Ένας οχετός παραπληροφόρησης, ψέματος και μονόπλευρης αλήθειας άνοιξε την δημόσια αυλαία στην πιο αιματηρή φάση της ισραηλινής κατοχής στην παλαιστίνη, στη γενοκτονία των τελευταίων 2 ετών με την οποία η γενοκτόνος “χώρα” προχωράει στην Τελική Λύση της εφαρμογής της Μεγάλης Ιδέας της. Πολλές δεκάδες χιλιάδες ανθρώπων σκοτώνονται με τους πιο ευφάνταστους τρόπους, εκτελούνται για σπορ ή θάβονται κάτω από ερείπια, ενώ οι στρατιώτες και οι στρατιωτίνες “του πιο ηθικού στρατού στον κόσμο”[sic], του IOF, βγάζουν σέλφι χαμογελώντας. Το τελευταίο κεφάλαιο του σαδισμού είναι τα ισραηλινά hunger games, όπου ο Λαός σκοτώνεται ενώ λιμοκτονεί. Ταυτόχρονα, απέναντι στον υπερσύγχρονο ισραηλινό στρατό έχουμε ενωμένες, όλες τις οργανώσεις της παλαιστινιακής αντίστασης που με πενιχρά μέσα και απόλυτη συναγωνιστικότητα, καταφέρνουν χτυπήματα που εμποδίζουν τον ισραηλινό στρατό να πραγματοποιήσει επιθέσεις ξηράς. Ένα αντάρτικο που αντιστέκεται υποδειγματικά με ενότητα και sumud (αγωνιστικό πείσμα/υπομονή/σταθερότητα). Που δεν το βάζει κάτω και μάχεται για την αυτοδιάθεση. Που δίνει “το ραβδί του Σινουάρ” από τη μια γενιά στην άλλη, μεταλαμπαδεύοντας το σθένος της αντίστασης.
Και σε αυτήν αφιερώνουμε αυτή τη μέρα, την 7η Οκτώβρη του 2025, και σας καλούμε σε συγκέντρωση και πορεία, στην Πλατεία Ελευθερίας στις 18:00. Για να τιμήσουμε αυτούς τους γενναίους ανθρώπους που με αυτοθυσία έχουν σταθεί σαν τον Δαβίδ απέναντι στο Γολιάθ, στο σύγχρονο ολοκληρωτισμό του Ισραήλ και των Δυτικών Κρατών.
Η ανηθικότητα αυτού του ιστορικού εγκλήματος – που συμβαίνει livestream στις οθόνες όλων- έχει σταδιακά αλλάξει τη μετάφραση των γεγονότων στα μάτια του κόσμου. Έχει γίνει πλέον κοινωνικά σαφές ότι ο προφανής σε όλο τον κόσμο πλέον σαδισμός των ισραηλινών προς τον παλαιστινιακό Λαό είναι η ακριβής απόδειξη αιτιολόγησης της επιχείρησης πλημμύρας Al-Aqsa της παλαιστινιακής Αντίστασης. Αυτά που βλέπουμε τώρα πολλαπλασιασμενα, ο παλαιστινιακός Λαός τα βιώνει κεκλεισμένων των θυρών εδώ και δεκαετίες. Τώρα ξέρουμε. Τώρα ξέρει όλος ο κόσμος γιατί ο παλαιστινιακός Λαός μόνο με το όπλο στο χέρι μπορεί να σταθεί, διότι άλλος δρόμος δεν φαίνεται να υπάρχει. Και έχει πλέον νομιμοποιηθεί η οργή προς αυτό που συμβαίνει, καθώς βλέπουμε, εκατομμύρια κόσμου που βγαίνουν στους δρόμους, χιλιάδες δημόσιες φωνές που ακούγονται, εκατοντάδες μπλοκαρίσματα πολεμικού εξοπλισμού, δεκάδες πλοιάρια, να μη είναι αρκετά να σταματήσουν το προκαθορισμένο άδικό που με μαθηματική ακρίβεια μας οδηγεί σε ένα τρομακτικό κόσμο, αυτόν της οξυμένης ταξικότητας, της καταστολής, της κοινωνικής τρομοκράτησης, της στρατιωτικοποίησης και του ελέγχου των κοινωνιών. Η ένοπλη οργή είναι αναμενόμενη. Και δίκαιη.
Και για να μιλήσουμε με τα λόγια των Δυτικών Κρατών, το Διεθνές Δίκαιο προστατεύει το δικαίωμα των κρατών στην αυτοάμυνα όταν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι έρχεται μια επίθεση εναντίον της εδαφικής του ακεραιότητας. Στην περίπτωση της Παλαιστίνης, το δικαίωμα στην ένοπλη αυτοάμυνα υπάρχει a priori.
Την ώρα που στην Παλαιστίνη συνεχίζεται η σφαγή, που συντρόφια μας από το Global Sumud Flotilla είναι σε ομηρία από την σιωνιστική κρατική οντότητα, την ώρα που το “Ισραήλ” ζεσταίνει τις μπουλντόζες του για να θάψει στα τούνελ της αντίστασης τα ερείπια της Γάζας, εμείς έχουμε να πούμε πως η ενωμένη παλαιστινιακή αντίσταση είναι ο μόνος εκπρόσωπος του παλαιστινιακού Λαού. Και είναι η μόνη ικανή να απελευθερώσει την Παλαιστίνη. Δε θα το κάνουν ούτε τα κράτη, ούτε οι στρατοί, ούτε το κεφάλαιο. Αλλά ούτε και εμείς.
Δε θα απελευθερώσουμε εμείς την Παλαιστίνη.
Η Παλαιστίνη θα απελευθερώσει εμάς.
Νίκη στα όπλα της παλαιστινιακής αντίστασης.».
Το άρθρο “Δύο χρόνια από την 7η Οκτώβρη 2023: Παγκρήτια κινητοποίηση για τη «νίκη στα όπλα της παλαιστινιακής αντίστασης»“, δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο CRETA24.
