Η Πάολα Ρεβενιώτη, μία από τις σημαντικότερες και πιο αναγνωρίσιμες προσωπικότητες του ελληνικού ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 68 ετών.
Την είδηση του θανάτου της γνωστοποίησαν μέσω των κοινωνικών δικτύων οι δημοσιογράφοι Δανάη Μαραγκουδάκη, Ελίζα Τριανταφύλλου και Βασίλης Θανάσης.
Γεννημένη το 1958 και μεγαλωμένη στο Κερατσίνι, η Ρεβενιώτη βρέθηκε από πολύ νωρίς αντιμέτωπη με τον κοινωνικό αποκλεισμό και τις διακρίσεις που αντιμετώπιζαν τα τρανς άτομα στην Ελλάδα των δεκαετιών του 1970 και του 1980.
ΆλλαΣχετικά άρθρα
Ωστόσο, επέλεξε να μετατρέψει αυτή την εμπειρία σε πολιτική και κοινωνική δράση, συμβάλλοντας καθοριστικά στην ορατότητα της τρανς κοινότητας και στη διεκδίκηση ίσων δικαιωμάτων.
Η φωνή μιας ολόκληρης γενιάς μέσα από το «Κράξιμο»
Η δεκαετία του 1980 υπήρξε καθοριστική για την πορεία της. Το 1981 ξεκίνησε την έκδοση του περιοδικού «Κράξιμο», το οποίο κυκλοφόρησε έως το 1993 και αποτέλεσε ένα από τα πρώτα έντυπα στην Ελλάδα που μιλούσαν ανοιχτά για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων και των τρανς ατόμων.
Παράλληλα, φιλοξενούσε κείμενα για τα κοινωνικά κινήματα, την πολιτική επικαιρότητα, την ελευθερία της έκφρασης και την καταπολέμηση των διακρίσεων.
Σε μια εποχή όπου η δημόσια συζήτηση γύρω από τη διαφορετικότητα ήταν σχεδόν ανύπαρκτη, η Ρεβενιώτη βρέθηκε πολλές φορές στο στόχαστρο της αστυνομίας.
Κατήγγειλε επανειλημμένα περιστατικά αστυνομικής αυθαιρεσίας και διώξεων εις βάρος τρανς γυναικών, ενώ δεν δίσταζε να προσφεύγει στις αρμόδιες αρχές, συμβάλλοντας ώστε να αναδειχθεί δημόσια το ζήτημα της κρατικής καταστολής απέναντι στη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα.
Οι συνεχείς αυτές παρεμβάσεις την ανέδειξαν σε μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες μορφές του ελληνικού κινήματος για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Η δράση της δεν περιοριζόταν μόνο στα ζητήματα των τρανς ατόμων. Συμμετείχε σε κινητοποιήσεις για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων, συνεργάστηκε με ακτιβιστές της εποχής και συνέβαλε ώστε η ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα να αποκτήσει δημόσιο λόγο σε μια ιδιαίτερα δύσκολη κοινωνική συγκυρία.
Ντοκιμαντέρ, φωτογραφία και πολιτική παρουσία
Τα επόμενα χρόνια στράφηκε στον κινηματογράφο και τη φωτογραφία, καταγράφοντας πρόσωπα και ιστορίες της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας. Το 2014 κυκλοφόρησε το ντοκιμαντέρ «Καλιαρντά», αφιερωμένο στη γλώσσα και την ιστορία της ελληνικής queer κοινότητας, ενώ το 2021 συμμετείχε στην ταινία «Πικροδάφνες», μαζί με την Εύα Κουμαριανού και τη Μπέτυ Βακαλίδου. Παράλληλα δημιούργησε σειρά ντοκιμαντέρ μέσα από το εγχείρημα The Paola Project.
Το 2019 εντάχθηκε στο ΜέΡΑ25, με το οποίο ήταν υποψήφια στις εθνικές εκλογές του 2023 στην Α’ Αθηνών και στις ευρωεκλογές του 2024.
Η Πάολα Ρεβενιώτη υπήρξε για δεκαετίες μια θρυλική φυσιογνωμία της ελληνικής ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας. Με την ανοιχτή στάση ζωής της, τον ακτιβισμό, τις εκδόσεις και το καλλιτεχνικό της έργο συνέβαλε ώστε ζητήματα που επί χρόνια παρέμεναν στο περιθώριο να βρεθούν στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου, αφήνοντας πίσω της μια σημαντική παρακαταθήκη στον αγώνα για την ισότητα, την ορατότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Η ανακοίνωση του ΜέΡΑ25
Το ΜέΡΑ25 σημειώνει σε ανακοίνωσή του: «Το ΜέΡΑ25 αποχαιρετά την Πάολα Ρεβενιώτη
Με θλίψη και συγκίνηση το ΜέΡΑ25 αποχαιρετά μια σπουδαία γυναίκα και μια υπέροχη συνοδοιπόρο, την Πάολα Ρεβενιώτη, που έφυγε τα ξημερώματα από τη ζωή από ανακοπή.
Η Πάολα δεν υπήρξε απλά μια πρωτοπόρος ακτιβίστρια του κινήματος των τρανς, υπήρξε ένα ζωντανό υπόδειγμα θάρρους και περηφάνιας για χιλιάδες παιδιά που μπόρεσαν να μιλήσουν ανοιχτά για το φύλο τους, να σταματήσουν να κρύβονται και να αντιμετωπίσουν με προσωπική και συλλογική δύναμη τον θεσμικό, αλλά και τον κοινωνικό ρατσισμό.
Η Πάολα γεννήθηκε στον Πειραιά και μεγάλωσε στο Κερατσίνι. Φοίτησε στη Σχολή Υπαξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού στον Πόρο, χωρίς να αποφοιτήσει, καθώς διώχθηκε με ρατσιστικό τρόπο.
Εντάχθηκε από πολύ νωρίς στο κίνημα για την απελευθέρωση των τρανς, ούσα η πρώτη πρόεδρος του Σωματείου Αλληλεγγύης Τρανς Ελλάδας. Εξέδωσε το θρυλικό περιοδικό «Κράξιμο», το πρώτο μεγάλης εμβέλειας έντυπο που ασχολήθηκε με τα ζητήματα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας. Παράλληλα με τη δράση της αυτή, υπήρξε πάντα πολιτικοποιημένη, συμμετείχε σε πολλά εγχειρήματα, ανάμεσά τους αυτό των Οικολόγων – Εναλλακτικών το 1989, με τους οποίους υπήρξε υποψήφια και από το 2019 στο ΜέΡΑ25 και το DiEM25. Υπήρξε υποψήφια βουλεύτρια και ευρωβουλεύτρια του ΜέΡΑ25 στις εκλογές του 2019, του 2023 και του 2024.
H ίδια η Πάολα, θύμιζε ότι «πήρε το πτυχίο της στη Λεωφόρο Συγγρού και έκανε μεταπτυχιακό στην οδό Αθηνάς και διδακτορικό στη Λεωφόρο Καβάλας».
Στη ζωή της, μέσα από τη δράση της και από το κινηματογραφικό της έργο, επέλεξε να μη σιωπήσει ποτέ για τα βιώματά της, ακόμα και τα πιο δύσκολα, τον ρατσισμό, τους εκβιασμούς και τις κακοποιήσεις που είχαν να αντιμετωπίσουν οι ΛΟΑΤΚΙ+ στον αγώνα τους για επιβίωση και χειραφέτηση, συμβάλλοντας να βγουν χιλιάδες ζωές από τη ντουλάπα. Ταυτόχρονα, συνέδεε πάντα αυτόν τον αγώνα με τον αγώνα των φτωχών, απέναντι στον κόσμο των προνομίων.
Μεγάλωνε εδώ και 20 χρόνια ένα παιδί.
Η απώλεια της Πάολας Ρεβενιώτη αφήνει φτωχότερο τον κόσμο των δικαιωμάτων, της αλληλεγγύης, της περηφάνιας και της χειραφέτησης. Όμως η πολιτεία της σε αυτόν τον κόσμο, τον έχει καταστήσει εδώ και χρόνια πολύ πιο πλούσιο.
Κρατάμε την παρακαταθήκη της για μια απενοχοποιημένη αριστερά, για μια ζωή γεμάτη αγάπη, ερωτισμό και περηφάνια.
Σε αποχαιρετάμε σπουδαία συντρόφισσα».
Πηγή: skai.gr
